Thursday, August 20, 2009

കേരളത്തിന് നളിനി ജമീലമാരെ ആഘോഷിച്ചേ തീരു-ഡോ. സുനിതാ കൃഷ്ണന്‍


കൗമാരകാലത്ത് ലൈംഗീക ചൂഷണത്തിന് ഇരയാകുകയും പിന്നീട് മനുഷ്യക്കടത്തിനും ലൈംഗീക ചൂഷണത്തിനുമെതിരായ വലിയൊരു മുന്നേറ്റത്തിന്‍റെ സാരഥിയായി മാറുകയും ചെയ്ത ഡോ. സുനിതാ കൃഷ്ണനുമായി ഞാന്‍ നടത്തിയ അഭിമുഖം മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പിന്‍റെ ഏറ്റവും (ഓഗസ്റ്റ് 23)പുതിയ ലക്കത്തില്‍.
ബാക്കി മാതൃഭൂമിയില്‍ വായിക്കുമല്ലോ...

Wednesday, July 22, 2009

ആ ഗുളിക മറ്റേതുന്നെ

എറാകുളത്തെ ഒരു പ്രമുഖ ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടര്‍ മൈഗ്രേന്‍ വേദനാ സംഹാരിയായിഎനിക്ക് നിര്‍ദേശിച്ച കാപ്സൂളാണ് സ്പാസ്മോ പ്രോക്സിവോണ്‍. ഈ ക്യാപ്സൂള്‍ ‍പലരും ലഹരിക്കുവേണ്ടി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതുമൂലം എന്നെപ്പോലുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ ആവശ്യക്കാര്‍ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ഒരു പോസ്റ്റ് ഇട്ടിരുന്നു. ഇതേ പോസ്റ്റ് മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് ജൂണ്‍28 ലക്കത്തിലെ ബ്ലോഗനയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുംചെയ്തു.

കയ്യില്‍ ഒരു കാപ്സൂള്‍ പോലും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നലെ വീണ്ടുംകടുത്ത തലവേദന വന്നത്. ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പില്ലാതെ മെഡിക്കല്‍ഷോപ്പുകളില്‍ പോയിട്ട് കാര്യമില്ലെന്നറിയാമായിരുന്നു. ഒരുവില്‍ സ്നേഹിതന്‍റെ സുഹൃത്തായ ഒരാളുടെ കടയില്‍നിന്നാണ് ക്യാപ്സൂള്‍തരപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.

ഇന്നു രാവിലെ പത്രം കണ്ടപ്പോള്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി. കൊച്ചിയില്‍ ലഹരി ഗുളികകളുമായി യുവാവ് പിടിയില്‍ എന്ന നാലു കോളം വാര്‍ത്ത. ക്യാപ്സൂളിന്‍റെ പേര് വാര്‍ത്തയില്‍ ഇല്ലെങ്കിലും നിരത്തിയിട്ട സ്പാസ്മോപ്രോക്സിവോണ്‍ക്യാപ്സൂള്‍ സ്ട്രിപ്പുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിറംഷീദിന്‍റെ ചിത്രമുണ്ട്.

രണ്ടു ക്യാപ്സൂള്‍ ചേര്‍ത്ത് തയാറാക്കിയ ശീതളപാനീയം കുടിച്ചാല്‍ ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂര്‍വരെ
ലഹരിയുടെ ആലസ്യത്തില്‍ കഴിയാനാകുമെന്ന് പറയുന്നതായിവാര്‍ത്തയില്‍ സൂചനയുണ്ട്. കടുത്ത തലവേദനയുള്ളപ്പോള്‍ ഈ ക്യാപ്സൂള്‍ കഴിച്ച് പതിനഞ്ചോ ഇരുപതോ മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാല്‍ ചെറിയൊരു ഉന്‍മാദാവസ്ഥയുണ്ടാകുമെന്നത് നേര്(വിശദാംശങ്ങള്‍ ബ്ലോഗില്‍). ഈ അവസ്ഥ മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ടു നില്‍ക്കാറില്ല. രണ്ടെണ്ണം ഒന്നിച്ചുകഴിച്ചാല്‍ കിക്ക് അല്‍പ്പം കൂടും. ഇരുപത്തിനാലു പോയിട്ട് പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂര്‍പോലും അത് നീണ്ടു നില്‍ക്കില്ല. ക്യാപ്സൂളിലെ പൊടി ശീതളപാനീയത്തില്‍ ഇട്ടു കഴിച്ചാല്‍ കിക്ക് കൂടുമോ എന്നറിയില്ല,പരീക്ഷിച്ചിട്ടുമില്ല. പിന്നെ ഒരു ഗുളികക്ക് രണ്ടു രൂപയാണെന്ന് വാര്‍ത്തയില്‍ പറയുന്നു. എട്ടു ഗുളിക പന്ത്രണ്ടു രൂപയ്ക്കാണ്എറണാകുളത്തുന്നിന്ന് ഞാന്‍ ഇന്നലെ വാങ്ങിയത്.

റംഷീദിന്‍റെ കയ്യില്‍നിന്ന് പിടികൂടിയത് ആയിരത്തോളം ക്യാപ്സൂളുകള്‍.ഇതുപോലെ വന്‍തോതില്‍ ക്യാപ്സൂളുകള്‍ സംഭരിക്കുന്ന എത്രപേര്‍ ഈനഗരത്തിലുണ്ടാകും? എന്നെപ്പോലെ ഒരു കൊടിയ വേദനയുടെ നേരത്ത് ഒരു ഗുളികകിട്ടാന്‍വേണ്ടി പരക്കം പായുന്നവരും.

Wednesday, July 01, 2009

മരണം തോറ്റ രാത്രിയും രണ്ട് അമ്മമാരും

(സണ്‍ഡേ ശാലോം 2009ജൂലൈ 5 ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

``ഞാന്‍ തോട്ടെറമ്പീനിന്ന്‌ തുണി നനയ്‌ക്കുവാരുന്നു. കരയ്ക്ക് നിന്ന കൊച്ച്‌ എപ്പഴാ എറങ്ങിവന്നതെന്നറിയാമ്മേല. തോട്ടില്‍ എന്തോ വീഴുന്ന ഒച്ചകേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കയപ്പോ ഇവന്‍ മുങ്ങീട്ട്‌ പൊങ്ങിവരുന്നു. മിന്നല്‍ വേഗത്തി തലമുടിയെപ്പിടിച്ച്‌ പൊക്കിയെടുത്തു. ദൈവാധീനംകൊണ്ട്‌ കണ്ടു. അല്ലെങ്കില്‍, എന്റെ കര്‍ത്താവേ...!''

മൂന്നു വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കുട്ടനാട്ടില്‍ അമ്മവീടിനു മുന്നിലെ തോട്ടില്‍ വീണതിനെക്കുറിച്ച്‌ അമ്മ ഇതിനോടകം എത്രവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്‌ ഓര്‍മയില്ല. ജ്യേഷ്‌ഠനു ശേഷം നാലു വര്‍ഷത്തെ ഇടവേളയില്‍ അമ്മ പ്രസവിച്ച രണ്ട്‌ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ മിനിറ്റുകളുടെ അയുസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നീടെത്തിയ എന്റെ കാര്യത്തില്‍ സവിശേഷമായ കരുതലുണ്ടായത്‌ അതുകൊണ്ടാവണം.
എവിടേക്ക്‌ പുറപ്പെടുമ്പോഴും സുരക്ഷാനിര്‍ദേശങ്ങളുടെ നീണ്ട പട്ടിക നിരത്തും. വീടിനടുത്ത കവലയിലേക്കുള്ള സായാഹ്ന സവാരിയായാലും വിദേശയാത്രയായാലും അതിനു മുടക്കമില്ല.


കാലവര്‍ഷം കലിതുള്ളുന്ന രാത്രികളില്‍ ഇടിമിന്നലിനെ ഭയന്ന്‌ പുതപ്പിനടയില്‍ അമ്മയോട്‌ ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നുകിടന്ന ബാല്യത്തിലാണ്‌ കുട്ടനാട്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്കക്കെടുതികളെക്കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കേട്ടത്‌. പാഠപുസ്‌തകം ഒരു കൈകൊണ്ട്‌ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്‌ മറുകയ്യും കാലുകളുംകൊണ്ട്‌ തോടു നീന്തിക്കയറി സ്‌കൂളില്‍ പോയിരുന്നതും മറ്റുമായിരുന്നു ആ വിവരണങ്ങളില്‍.


നാല്‍പ്പതു വര്‍ഷത്തോളമായി അമ്മ വെള്ളത്തില്‍ നീന്തിയിട്ടില്ല. പ്രായവും അനാരോഗ്യവും ശരീരത്തെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും 63ആം വയസിലും ഏതു വലിയ തോടും അനായാസം നീന്തിക്കയറാനാകുമെന്ന്‌ കുട്ടനാട്ടുകാരായ പല അമ്മമാരെയുംപോലെ ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
അമ്മ ഒരിയ്‌ക്കലും വെള്ളത്തെ ഭയന്നില്ല. വെള്ളപ്പൊക്കവും പാടത്തെ മടവീഴ്‌ച്ചയുമൊക്കെ കുട്ടനാട്ടുകാരുടെ മനസ്സാനിധ്യത്തിനും കഠിനാധ്വാനത്തിനും മുന്നില്‍ തോറ്റുപോയിരുന്നു എന്ന അവകാശവാദത്തിലായിരുന്നു പല കഥകളും അവസാനിച്ചിരുന്നത്‌.


പക്ഷെ, എന്തുകൊണ്ടോ എന്റെ ഗ്രാമമായ നെടുംകുന്നത്ത്‌ ഇല്ലാത്ത തോടും പുഴയുമൊക്കെ ചെറുപ്പത്തിലേ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി. അമ്മയുടെ കഥകള്‍ ആവേശത്തോടെ കേട്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളില്‍ അകാരണമായ ഭീതി നിറഞ്ഞു. പില്‍ക്കാലത്ത്‌ അമ്മവീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രകളില്‍ ചങ്ങനാശ്ശേരി മുതല്‍ കുന്നംകരി വരെ ഞാന്‍ നിമിഷങ്ങളെണ്ണിയാണ്‌ ബോട്ടില്‍ ഇരുന്നിരുന്നത്‌. ആറിന്‍റെ
വിശാലതയിലേക്ക്‌ കണ്ണ്‌ പാളാതിരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും വിഫലമായി. പൂവരശിന്‍റെ  പൂക്കളൊഴുകുന്ന ആറ്റിന്‍പരപ്പ്‌ മരിച്ചവരുടെ ഓര്‍മദിവസം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പള്ളിസെമിത്തേരിയെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു.

പൂവരശുകഴിഞ്ഞാല്‍ ആറ്റിറമ്പില്‍ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നത്‌ ഒതളമാണ്‌. കുട്ടനാട്ടുകാര്‍ ആത്മഹത്യയ്‌ക്ക്‌ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്‌ ഒതളങ്ങയാണെന്ന്‌ ഒരു ബന്ധു പറയുന്നത്‌ കേട്ടിരുന്നു. ഒതളമരത്തിനടുത്തുള്ള വീടുകളില്‍ എത്രപേര്‍ അങ്ങനെ ജീവനൊടുക്കിയിട്ടുണ്ടാകാം എന്നു ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. യാത്രയ്‌ക്കിടെ ബോട്ടു മുങ്ങിയാല്‍ എന്തു ചെയ്യുമെന്ന ചിന്ത എന്നെ അലട്ടി. ഒരു ബോട്ടില്‍ ആകെ നാലോ അഞ്ചോ ലൈഫ്‌ ബോയകളേ ഉണ്ടാകൂ. മുങ്ങിയാല്‍ അതിലൊന്ന്‌ എനിക്ക്‌ കിട്ടാന്‍ സാധ്യത കുറവാണെന്ന്‌ ഉറപ്പായിരുന്നു.



ഒരിക്കല്‍ ബോട്ടിന്‍റെ പിന്നിലെ കക്കൂസിസില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ കയറിയപ്പോള്‍ താഴെ നുരകുത്തി പിന്നോട്ടു കുതിക്കുന്ന വെള്ളം പേടിപ്പെടുത്തി. അമ്മ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ വലിയ വിടവിലൂടെ വീണേക്കുമെന്ന പേടിയില്‍ ഉദ്യമം ഉപേക്ഷിച്ചു.
എട്ടാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കവേ ചമ്പക്കുളത്തെ ബന്ധുവീട്ടിലേക്ക്‌ നടത്തിയ യാത്ര ആശങ്കകളുടെ ഭാരം വര്‍ധിപ്പിച്ചു. നെടുമുടിയില്‍നിന്ന്‌ ചമ്പക്കുളത്തേക്കുള്ള കടത്തുവള്ളത്തില്‍ ഞാനും ജ്യേഷ്‌ഠനും കയറുമ്പോള്‍ അധികം ആളുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ, പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ തിരക്കേറി.


വെള്ളം വക്കോളമെത്തി. നീന്തല്‍ അറിയാത്തവര്‍ ഞങ്ങള്‍ മാത്രയമായിരിക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ഞാന്‍ വിറയ്‌ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കണ്ണടച്ച്‌ സര്‍വദൈവങ്ങളോടും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. വള്ളത്തിന്‍റെ  സമീപത്തുകൂടി ഒരു ബോട്ട്‌ കടന്നുപോയി. ആറ്റിലെ വെള്ളം ഇളകിമറിഞ്ഞു. തിരയില്‍ വള്ളം ആടിയുലഞ്ഞു. മുങ്ങിയെന്നുറപ്പിച്ച ഞാന്‍ അലറിക്കരഞ്ഞ്‌ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ജ്യേഷ്‌ഠനും വള്ളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റുള്ളവരും സമാധാനിപ്പിച്ചിരുത്തി.
മറുകരയെത്തി, ബന്ധുവിട്ടീല്‍ സല്‍ക്കാരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുമ്പോഴും മടക്കയാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത എന്നെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ, മടങ്ങുമ്പോള്‍ വള്ളത്തില്‍ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും പിന്നീടൊരിക്കലും ഞാന്‍ അവിടെ പോയില്ല.


ജലാശയങ്ങളെ അകാരണമായി ഭയക്കുന്നത്‌ അക്വാഫോബിയ അഥവാ ജലഭീതി എന്ന മാനസിക പ്രശ്‌നമാണെന്ന്‌ ഡിഗ്രിക്ക്‌ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു സ്‌നേഹിതനാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌. വെള്ളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ ഉണ്ടായ അനുഭവങ്ങളും ഇതിനു കാരണമാകാമെന്നും വെള്ളം ജീവന്‌ ഭീഷണിയല്ലെന്ന ബോധ്യമുള്ളപ്പോള്‍തന്നെയാണ്‌ ഇത്തരക്കാര്‍ക്ക്‌ അകാരണഭീതി തോന്നുന്നതെന്നും ചില മനഃശാസ്‌ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ പിന്നീട്‌ വായിച്ചു. താരതമ്യേന ഗുരുതരമല്ലാത്ത ഭീതികളിലൊന്നാണ്‌ അക്വാഫോബിയ എന്നാണ്‌ വിദഗ്‌ധമതം. അത്‌ലാന്‍റിക് സമുദ്രത്തിലെ ദ്വീപ്‌ രാജ്യമായ ഐസ്‌ലാന്റില്‍ ജനങ്ങളില്‍ അന്‍പതില്‍ ഒരാള്‍ ഈ പ്രശ്‌നം നേരിടുന്നുണ്ടെന്ന്‌ പഠനങ്ങളില്‍ വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്‌. 


ബാല്യകാല സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ആറ്റിലും തോട്ടിലുമൊക്കെ വീഴുകയും ബോട്ടപകടങ്ങളില്‍ പെടുകയും അഗാധമായ ഏതോ ജലഗര്‍ത്തങ്ങളിലേക്ക്‌ വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുകയുമൊക്കെ ചെയ്‌തിരുന്നു. ഇത്‌ അക്വാഫോബിയയുടെ ഭാഗമാണോ എന്ന്‌ അന്വേഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല. സ്റ്റീവന്‍ സ്‌പീല്‍ബര്‍ഗ്‌ സംവിധാനം ചെയ്‌ത JAWS എന്ന ചിത്രത്തില്‍ റോയ്‌ ഷെയ്‌ഡര്‍ അവതരിപ്പിച്ച അക്വാഫോബിക്‌ ആയ മാര്‍ട്ടിന്‍ ബ്രോഡി എന്ന പോലീസ്‌ ഓഫീസര്‍ എനിക്ക്‌ ആത്മവിശ്വാസം നല്‍കി.


ബ്രോഡിയുടെ ജലഭീതിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ എന്‍റെ  പ്രശ്‌നം നിസ്സാരമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല പലരും പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത്‌ അവസരത്തിനൊത്തുയരുന്ന ബ്രോഡിയാണ്‌ കൊലയാളി സ്രാവിന്‍റെ കഥകഴിക്കുന്നത്‌.


എന്‍റെ ആശങ്കകള്‍ അക്വാഫോബിയക്കപ്പുറം വരാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തത്തിന്‍റെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു എന്ന്‌ ബോധ്യമായത്‌ 1994 ഫെബ്രുവരി 18നാണ്‌. ആറിനെയും തോടിനെയുമൊക്കെയാണ്‌ ഞാന്‍ ഭയന്നിരുന്നതെങ്കില്‍ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു കിണറ്റിലാണ്‌ മരണം എനിക്കായി അന്ന്‌ കെണിയൊരുക്കിയത്‌.
അമ്പതു നോമ്പിലെ ആദ്യ വെള്ളിയാഴ്‌ച്ചയായിരുന്നു അത്‌. ഡിഗ്രിയുടെ രണ്ടാം വര്‍ഷപ്പരീക്ഷയ്‌ക്കുള്ള അവധിയായിരുന്നതിനാല്‍ വൈകുന്നേരം പള്ളിയില്‍ വിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ പങ്കെടുത്തു. തുടര്‍ന്ന്‌ പതിവുള്ള കുരിശിന്‍റെ വഴിക്ക്‌ നില്‍ക്കാതെ ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ കാവുംനട കവലയിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞു; അവിടുത്തെ ക്ലബ്ബില്‍ കാരംസ്‌ കളിക്കാന്‍.


കളിക്കിടയില്‍ ഏഴരയോടെ കരന്‍റ് പോയി. സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രിയില്‍ നഴ്‌സിംഗ്‌ അസിസ്റ്റന്‍റായിരുന്ന അച്ചാച്ചന്‌ രാത്രി ഡ്യൂട്ടിയായാണ്‌. അമ്മയും ഇളയ പെങ്ങളും വീട്ടില്‍ തനിച്ചായതിനാല്‍ തൊട്ടടുത്ത ലൈബ്രറിയിലായിരുന്ന കൂട്ടുകാരന്‍ സേവ്യറിനൊപ്പം മടങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ ക്ലബ്ബില്‍നിന്ന്‌ ഇറങ്ങി. മറ്റുള്ളവര്‍ കാരംബോര്‍ഡില്‍ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുവെച്ച്‌ കളി തുടര്‍ന്നു.
പുറത്ത്‌ കൂരിരുട്ട്‌. 


പത്തു പതിനഞ്ചു മീറ്റര്‍ അകലെയുള്ള റോഡിലേക്ക്‌ ഓടുകയായിരുന്നു. അഞ്ചാമത്തെയോ ആറാമത്തെയോ ചുവടില്‍ എന്‍റെ  വലതുകാല്‍ പതിച്ചത്‌ ശൂന്യതയിലാണ്‌. തുടര്‍ന്ന്‌ ഇടതുകാലും. പിന്നെ വായുവിലൂടെ താഴേയ്‌ക്ക്‌. ശരീരം നനഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വസ്‌തുത ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഞാന്‍ റോഡരികിലെ ആള്‍മറയില്ലാത്ത കിണറ്റിലാണ്‌.


വീണത്‌ പരിസരത്ത്‌ ആരും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. നീന്തലറിയാത്തതുകൊണ്ട്‌ രക്ഷപ്പെടാന്‍ വഴികളൊന്നുമില്ല. കിണറിന്‍ന്‍റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക്‌ താഴുമ്പോള്‍ മരണം ഉറപ്പിച്ചു. അമ്മയെയും പെങ്ങളെയുമാണ്‌ പെട്ടെന്ന്‌ ഓര്‍ത്തത്‌. അവര്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന്‌ തളരും. ലോകത്തിന്റെ ഏതു ഭാഗത്തെയും അപകട മരണവാര്‍ത്തകള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആധികാട്ടുന്ന അമ്മയ്‌ക്കു മുന്നില്‍ എന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരമെത്തുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്ക്‌ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാകും?


ഒരുപാട്‌ പോസ്റ്റ്‌മോര്‍ട്ടങ്ങള്‍ക്ക്‌ സഹായിയായിരുന്ന അച്ചാച്ചന്‍ ആദ്യമായി മോര്‍ച്ചറിക്കു പുറത്തിരുന്ന്‌ കരയും. കോളജ്‌ വളപ്പില്‍ മഹാഗണിത്തണലിലെ പതിവു കൂട്ടായ്‌മകളിലേക്ക്‌ എത്തുമ്പോള്‍ ``നിന്‍റെ കാര്യം പറഞ്ഞ്‌ നാക്കെടുത്തതേയുള്ളു, അടുത്തകാലത്തെങ്ങും ചാവില്ല'' എന്ന്‌ അനേകംതവണ ആവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുള്ള സുഹൃത്തുക്കള്‍ എന്‍റെ 
മൃതദേഹത്തിനരികിലൂടെ നിശബ്‌ദരായി കടന്നുപോകും.


കാലുകള്‍ കിണറിന്‍റെ അടിത്തട്ടിലെ ചേറില്‍ പതിഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം ശരീരം മേല്‍പ്പോട്ട്‌ ഉയര്‍ന്നു. അതിനിടെ കൈകള്‍ നീട്ടി കിണറിന്‍റെ വശങ്ങളില്‍ പിടിച്ചു. പിടിച്ച ഭാഗത്തെ വഴുക്കലുള്ള മണ്ണ്‌ അടര്‍ന്നുപോന്നു. മുകള്‍ത്തട്ടിലെത്തി വീണ്ടും താഴവേ വിഫല ശ്രമമെന്നോണം വായയും മൂക്കും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. രണ്ടാമത്‌ മുകളിലേയ്‌ക്ക്‌ ഉയരുന്നതിനിടെ ശരീരം അടിമുടി വിറച്ചു, കൈകാലുകള്‍ കോച്ചി മടങ്ങി. മരണം പിടിമുറുക്കുകയാണ്‌. 

മുകള്‍പ്പരപ്പിനടുത്തെത്തിയ നിമിഷങ്ങളില്‍ വെളിച്ചം കണ്ടു. ``നീ പോയിട്ടു വാ...''?എന്ന്‌ ആരോ പറയുന്നതു കേട്ടു; വീണ്ടും താഴോട്ട്‌.
ഉയരുമ്പോള്‍ മുകളില്‍നിന്ന്‌ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു. ``കമ്പി ഇടുന്നുണ്ട്‌; പിടിച്ചോ''. അതുതന്നെ രണ്ടുമൂന്നു വട്ടം ആവര്‍ത്തിച്ചു. എങ്ങനെയോ ഞാന്‍ കമ്പിയില്‍ പിടിച്ചു. അവര്‍ കമ്പി മേല്‍പ്പോട്ടുയര്‍ത്തി. മരണത്തിന്‍റെ പല്ലുകള്‍ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ മുകളിലേക്ക്‌.


കിണറിനു ചുറ്റും ജനം കൂടിയിരുന്നു. അവര്‍ക്കു നടുവില്‍ ദാനം കിട്ടിയ ജീവനുമായി ഞാന്‍ നിന്നു.
മുങ്ങിമരണത്തില്‍നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടുന്ന എല്ലാവരുടെയും കാര്യത്തിലെന്ന പോലെ എന്നെ കിടത്തി വയറ്റിലെ വെള്ളം കളയാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു പിന്നീട്‌. ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അതു ബോധ്യമായതോടെ നാട്ടുകാര്‍ ആ നീക്കം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആരോ ഒരു തോര്‍ത്തുതന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ തലതുവര്‍ത്തി.


കിണറ്റില്‍ `ചാടിയവനെ' കാണാനെത്തിയവരുടെ എണ്ണം കൂടിവന്നു. എന്നെ അറിയാവുന്നവരും അറിയാത്തവരും അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ചോദിച്ചവരോടൊക്കെ ഞാന്‍ സംഭവം വിശദീകരിച്ചു. പിന്നെ ആദ്യം കേട്ടവര്‍ വിശദീകരണം ഏറ്റെടുത്തു. സൈക്കിളിലിരുന്ന്‌ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞുമാറ്റി നോക്കിയ സേവ്യര്‍ എന്നെ കണ്ട്‌ ഞെട്ടി.


``എന്നാ പറ്റിയെടാ?'' നിലവിളികണക്കെയായിരുന്നു അവന്‍റെ  ചോദ്യം.
``സൈക്കിളൊണ്ടോടാ'' ഞാന്‍ തിരക്കി.
``ഉം, വാ കേറ്‌''


ഞാന്‍ ജനക്കൂട്ടത്തിനു നടുവില്‍നിന്ന്‌ മാറി അവന്‍റെ സൈക്കിളിനു പിന്നില്‍ കയറി; രക്ഷിച്ചവരോട്‌ ഒരു നന്ദിവാക്കുപോലും പറയാതെ. സേവ്യര്‍ സൈക്കിള്‍ പറത്തി. പിന്നിലിരുന്ന്‌ നടന്നതെല്ലാം ഞാന്‍ അവനോട്‌ വിവരിച്ചു.


ഒരുകിലോമീറ്ററോളം യാത്ര ചെയ്‌ത്‌ വീടെത്തുമ്പോഴേക്കും മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും ഏറെക്കുറെ തോര്‍ന്നിരുന്നു. അമ്മയും പെങ്ങളും ആശങ്കയോടെ വാതില്‍ക്കല്‍ കാത്തുനില്‍ക്കുന്നു.
``ഇത്രയും നേരം നീ എവിടാരുന്നു?''
``കിണറ്റില്‍''
തികഞ്ഞ ലാഘവത്തോടെയായിരുന്നു എന്‍റെ മറുപടി.
അമ്മയ്‌ക്ക്‌ ഒന്നും മനസിലായില്ല. വിശദമായി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നിലവിളി ഉയര്‍ന്നു.
?ഭക്ഷണം കഴിച്ച്‌ കിടന്നു. രാത്രിമുഴുവന്‍ ഞാന്‍ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കമ്പിളിപ്പുതപ്പിനു മുകളില്‍ ബെഡ്‌ഷീറ്റുകളുടെ എണ്ണം കൂടിയിട്ടും എന്‍റെ ചെറിയ ശരീരം കട്ടിലിനെപ്പോലും വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.


കിണറ്റിലെ വെള്ളത്തില്‍ മിനിറ്റുകളോളം കിടന്നിട്ടും ഒരു തുള്ളിപോലും കുടിയ്‌ക്കാതിരുന്നത്‌ എന്തുകൊണ്ട്‌ എന്ന ചോദ്യത്തിന്‌ എനിക്ക്‌ ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല; ഇപ്പോഴുമില്ല. രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ ആളുകള്‍ എത്തിയതും കരയ്‌ക്കു നിന്നിരുന്നവര്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി കേട്ടതും അവര്‍ ഇട്ടുതന്നെ കമ്പിയില്‍ കൃത്യമായി പിടിച്ചതുമൊക്കെ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത്ഭുതങ്ങള്‍ മാത്രം.


കിണറിനു പുറത്തു നടന്നത്‌ എന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയവരില്‍ ഒരാളായ റിട്ടയേഡ്‌ പോലീസ്‌ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ഐക്കുളം ദേവസ്യാച്ചന്‍റെ 

വാക്കുകളില്‍:
ഈയ്യോച്ചേട്ടന്‍

``ഞാനും ലക്ഷംവീട്ടില്‍ ആശാനുംകൂടി കവലേന്ന്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ മടങ്ങുവാരുന്നു. ആ സമേത്ത്‌ എന്‍റെ ചേട്ടന്‍ ഈയോച്ചനും ചിരട്ടവേലിക്കുഴി ജോസും കെണറിനടത്തുള്ള കടത്തിണ്ണേലൊണ്ട്‌. കെണറ്റില്‍ തേങ്ങാ വീണെന്നു തോന്നുന്നെന്ന്‌ ഈയ്യോച്ചന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ആശാന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒരു ടോര്‍ച്ചൊണ്ടാരുന്നു. അതും മേടിച്ചോണ്ടുചെന്ന്‌ ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പഴാണ്‌ നീ മേലോട്ട്‌ പൊങ്ങിവരുന്നത്‌.


താഴെ പോയിട്ട്‌ വാന്ന്‌ നിന്നോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എവിടുന്നേലും ഒരു കയറ്‌ സംഘടിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാരുന്നു പിന്നെ. അപ്പോഴത്തേക്കും ചാക്കോച്ചനും(ദേവസ്യാച്ചന്‍റെ മറ്റൊരു സഹോദരന്‍) എത്തി.


 അപ്രത്തെ ഇരുമ്പുകടേലേക്ക്‌ എറക്കിയിട്ടിരുന്ന കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ കമ്പി ഈയോച്ചനും ജോസും കൂടി എടുത്തോണ്ടുവന്നു. നീ അവസാനം പൊങ്ങിവരികേം കമ്പി ഇട്ടുതരികേം ഒന്നിച്ചാരുന്നു. കമ്പിയേല്‍ നീ പിടിച്ചു. അപ്പഴത്തേക്കും ഒരുപാടു പേരു കൂടി. കമ്പി അങ്ങനെതന്നെ മേലോട്ടു പൊക്കി നിന്നെ പുറത്തെടുക്കുവാരുന്നു. ആശാന്‍റെ കയ്യീ ടോര്‍ച്ചൊണ്ടാരുന്നകൊണ്ടു മാത്രമാ കെണറ്റിലൊന്നു നോക്കിയേക്കാമെന്ന്‌ ഞങ്ങളു വിചാരിച്ചത്‌''
കിണറിന്‌ തൊട്ടടുത്ത്‌ തെങ്ങില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ തേങ്ങാ വീണെന്ന്‌ ഈയോച്ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതും അതു നോക്കാന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ തയാറായതുമൊക്കെ വിസ്‌മയങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയായി അവശേഷിക്കുന്നു.


രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്‌ എന്നെ വഴിയില്‍വെച്ചു കണ്ടപ്പോള്‍ ഈയ്യോച്ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു
``നീ ദൈവാനുഗ്രഹമുള്ളവനാടാ''.
``നിങ്ങള്‍ ഇല്ലാരുന്നെങ്കില്‍...''ഞാന്‍ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കും മുമ്പേ അദ്ദേഹം ഇടയ്‌ക്കു കയറി.
``എല്ലാം ഒടേതമ്പ്‌രാന്‍ തീരുമാനിച്ചതാ. എന്‍റെ മോനെ രക്ഷിക്കാനോ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ഇതിനെങ്കിലും കഴിഞ്ഞല്ലോ''



ജോസുകുട്ടിയുടെ മൃതദേഹത്തിനരികില്‍ ബന്ധുക്കള്‍


ഈയ്യോച്ചേട്ടന്‍റെ രണ്ടാമത്തെ മകന്‍ ജോസുകുട്ടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ വീട്ടുപറമ്പിലെ കിണറ്റില്‍ വീണാണ്‌ മരിച്ചത്‌. കുളിക്കാനായി വെള്ളം കോരുമ്പോള്‍ കിണറിനു മുകളിലെ പാലത്തടി ഒടിയുകയായിരുന്നു. ജോസുകുട്ടിയുടെ മരണം ഈയോച്ചേട്ടന്‍റെ ഭാര്യ റോസമ്മയുടെ മനസ്സിന്റെ താളം തെറ്റിച്ചു. പിന്നീടൊരിക്കല്‍ കിണറ്റില്‍ വീണ ആ അമ്മയെ ബന്ധുക്കള്‍ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. അതോടെ അവരുടെ സ്ഥിതി കൂടുതല്‍ വഷളായി.
മുങ്ങിമരണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകളും രക്ഷിച്ചവരുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലുകളുമൊക്കെ മരണം തോറ്റ രാത്രിയിലേക്ക്‌ എന്നെ ഇടയ്‌ക്കിടെ മടക്കിക്കൊണ്ടു പോയി.


വീട്ടുമുറ്റത്തെ കള്ളിമുള്‍ച്ചെടിയില്‍ പെങ്ങള്‍ കോറിയിട്ട ഫെബ്രുവരി 18 1994 എന്ന തീയതി ചെടിക്കൊപ്പം വളര്‍ന്നുവന്നു. കൂട്ടുകാരന്‍ സാജന്‍റെ ശരീരം മറ്റൊരു കിണറിന്‍റെ ആഴത്തില്‍ കണ്ടപ്പോഴും സി.വൈ.എം.എ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പില്‍ ഞാന്‍ അവനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ സ്‌മരണ വായിച്ച്‌ അവന്‍റെ അമ്മ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുമ്പോഴും നെഞ്ചുപൊട്ടി.


2005ല്‍ ഈയ്യോച്ചേട്ടന്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ സൗദി അറേബ്യയിലായിരുന്നു. ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇളയ മകന്‍ ജോണി വീടിനടുത്തുള്ള കുളത്തില്‍ മുങ്ങിമരിച്ച വിവരം വിളിച്ചറിയിക്കുമ്പോള്‍ അച്ചാച്ചന്‍റെ ശബ്‌ദമിടറി.


കൂലിപ്പണിക്കാരനായ ജോണി രാത്രി പണി കഴിഞ്ഞെത്തി കുളിക്കാന്‍ പോയതാണ്‌. ബക്കറ്റുകൊണ്ട്‌ വെള്ളം കോരിയെടുക്കുന്നതിനിടെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. ആ വീഴ്‌ച്ചയുടെ സ്വരം ആരും കേട്ടില്ല.
അവധിക്കെത്തിയപ്പോള്‍ ഈയ്യോച്ചേട്ടന്‍റെ വീട്ടിലൊന്നു പോകണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ, ആ അമ്മയെ സ്വാന്തനിപ്പിക്കാന്‍ വഴികളില്ലാത്തതുകൊണ്ട്‌ മടിച്ചു.

ജോണി
പ്രവാസം അവസാനിപ്പിച്ച്‌ നാട്ടിലെത്തിയശേഷം അടുത്തയിടെ ഒരു ദിവസം പോയി. മൂത്തമകനൊപ്പം താമസിക്കുന്ന അമ്മയുടെ കാഴ്‌ച്ച ഏറെക്കുറെ നഷ്‌ടപ്പെട്ടതിനാല്‍ പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്നു.


``അച്ചായന്‍ പോയി മോനേ... എന്‍റെ കുഞ്ഞും...''അവരുടെ വാക്കുകള്‍ മുറിഞ്ഞു. കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.
കൊച്ചു കൂരയ്‌ക്കുളില്‍ ഈയോച്ചേട്ടന്‍റെയും ജോണിയുടെയും ജോസുകുട്ടിയുടെ സംസ്‌കാരച്ചടങ്ങിന്‍റെയും ചിത്രങ്ങള്‍.


``ഇന്നലെ ജോണീടെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം പിറന്നാളായിരുന്നു''
പിറന്നാളുകളും ചരമദിനങ്ങളും ഈ അമ്മയുടെ തീരാത്ത മനോവ്യഥയില്‍ ഇടയ്‌ക്ക്‌ തീകോരിയിടുന്നു. ഞാന്‍ എന്‍റെ  അമ്മയെ ഓര്‍ത്തു. പതിനഞ്ചു വര്‍ഷം മുമ്പ്‌ എനിക്ക്‌ ആയുസ്സ്‌ നീട്ടിക്കിട്ടിയ രാത്രിയെയും.

Tuesday, June 23, 2009

ബ്ലോഗനയില്‍


കഥയല്ല നിജത്തിലെ സ്പാസ്മോ പ്രോക്സിവോണ്‍ എന്ന പോസ്റ്റ് മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പിന്‍റെ ജൂണ്‍ 28 ലക്കത്തിലെ ബ്ലോഗനയില്‍. ഒറിജിനലിന്‍റെ ലിങ്ക് ഇവിടെ http://kadhyalla.blogspot.com

Friday, June 05, 2009

സ്പാസ്മോപ്രോക്സിവോണ്‍

തലക്കെട്ടു വായിച്ചിട്ട്‌ ഒന്നും മനസിലാകാത്തവര്‍ അന്തംവിടണ്ട. പുതിയ ലോകചെസ്‌ ചാമ്പ്യന്റെയോ മറ്റോ പേരാണെന്ന്‌ തെറ്റിധരിക്കുകയും വേണ്ട. ഓര്‍മവെച്ച കാലം മുതല്‍ എന്നോടൊപ്പമുള്ള മൈഗ്രൈന്‍ എന്ന ചങ്ങാതി കൈവിട്ടു കളിക്കുമ്പോള്‍ മൂക്കുകയറിടാനുള്ള വേദനാസംഹാരിയാണ്‌ കഥാനായകന്‍.

ചോദ്യചിഹ്നത്തിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള സ്വന്തം തല എന്റെ മുന്നില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമാകാറുണ്ട്‌. പ്രത്യേകിച്ചും സാധാരണക്കാരുടെ തലയിലൂടെ കൂളായി കേറിപ്പോകുന്ന കൊന്ത, വെന്തിങ്ങ, മാല തുടങ്ങിയ സാമഗ്രികള്‍ ഈ ചോദ്യചിഹ്നത്തിനു മുന്നില്‍ പകച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍. എന്തിനധികം പറയുന്നു? കുറെ ദിവസം മുമ്പ്‌ ഒരു ഹെല്‍മെറ്റ്‌ മേടിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിട്ട്‌ പെട്ട പാട്‌ എനിക്കേ അറിയൂ. പരമാവധി അഞ്ഞൂറു രൂപയായിരുന്നു ആദ്യ ബജറ്റ്‌. ചങ്ങനാശേരീല്‌ നാലു കടേല്‍ കേറിയപ്പം ട്രെന്‍ഡ്‌ മനസ്സിലായി. അതോടെ എനിക്കു പറ്റിയ ഒരെണ്ണം കിട്ടാന്‍ എത്ര രൂപവേണേലും വീശാമെന്നായി.

``ചേട്ടാ ഈ തലയ്‌ക്കു പറ്റുന്ന ഒരെണ്ണം വേണം'' എന്നു പറയുമ്പോ ഇതുപോലെ എത്ര തലകണ്ടതാ മോനെ എന്ന ഭാവത്തോടെയാണ്‌ കടക്കാരന്‍ സാധനം നെരത്താന്‍ തൊടങ്ങുന്നത്‌. ഫുള്ളും ഹാഫും പകുതി മടക്കി പൊറകോട്ടു മറ്റാവുന്നതും ഒക്കെ. എന്നിട്ട്‌ എന്തുകാര്യം! താടി അകത്തു കേറുമ്പോ തലേടെ പിന്നാമ്പുറം പുറത്താകും, പിന്നാമ്പുറം കേറുമ്പോള്‍ താടി പുറത്ത്‌! നേരത്തെ അവജ്ഞ കാട്ടിയ കടക്കാരന്റെ ഭാവം നിസ്സഹായതയ്‌ക്ക്‌ വഴിമാറും.``ചേട്ടനു പറ്റുന്ന സാധനം കിട്ടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. പോലീസു പടിച്ചാല്‍ എന്റെ പൊന്നു സാറേ ഈ തല കേറുന്ന ഒരെണ്ണം മേടിച്ചു തന്നാ കാശ്‌ എത്രവേണെലും തരാം എന്നു പറഞ്ഞാ മതി''-ഉപദേശം ചങ്ങനാശേരില്‍ ഏറ്റവുമധികം ഹെല്‍മെറ്റുകള്‍ വില്‍ക്കുന്ന കടേലെ സെയില്‍സ്‌മാന്റെ വക.

അന്വേഷണം കോട്ടയത്തും എറണാകുളത്തും എത്തിയിട്ടും സ്ഥിതി തഥൈവ. ഒടുവില്‍ എറണാകുളം ഹൈക്കോടതി ജംഗ്‌ഷനു സമീപമുള്ള ഹോള്‍സെയില്‍ കടയിലുണ്ടായിരുന്ന വിരലിലെണ്ണാന്‍ പോന്ന എക്‌സ്‌ട്രാ ലാര്‍ജുകളില്‍ ഒന്നിലാണ് എന്റെ തല കീഴടങ്ങിയത്‌.



അങ്ങനെ സവിശേഷമായ ഈ തലയ്‌ക്ക്‌ പണ്ടേക്കു പണ്ടേ തലവേദന വലിയൊരു തലവേദനയാണ്‌. കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ പൂണ്ടു വിളയാടുന്നതിനിടയില്‍ ഭിത്തിയിലും കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിലുമൊക്കെ ശിരോമുദ്രചാര്‍ത്തിയതിന്റെ ശേഷിപ്പാണ്‌ വേദനയെന്നായിരുന്നു അമ്മയുടെ കണ്ടെത്തല്‍. ഭിത്തിയും ക്രാസിയുമൊക്കെപ്പോകട്ടെ, മലയാറ്റൂര്‍ മലേലെ തോമാശ്ലീഹായുടെ കാല്‍പ്പാടുപോലെ പാറയില്‍ തല പതിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ എങ്ങനെയുണ്ടാകും? ഇത് എന്‍റെ വീട്ടിലുള്ള ദോഷൈകദൃക്കുകള്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന ചോദ്യം. പക്ഷെ, ഒന്നും ബോധപൂര്‍വമായിരുന്നില്ല,റബര്‍തോട്ടത്തില്‍ അയല്‍പക്കക്കാരെല്ലാം സന്നിഹിതരായിരുന്ന ഒരു വെടിവെട്ടത്തിനു നടുവില്‍ സാക്ഷാല്‍ ജയനെ അനുകരിക്കാനുള്ള ശ്രമം പാളിപ്പോവുകയായിരുന്നു. ജയന്റെ മരണവും കോളിളക്കവുമൊക്കെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന കാലം. ജയന്‍ ചാടുന്നപോലെ ചാടാം എന്നു പറഞ്ഞ്‌ അന്‍പതു മീറ്ററോളം ഓടിവന്ന്‌ തോട്ടത്തിന്റെ സൈഡിലെ നാലു മീറ്റളോളം താഴ്‌ച്ചയുള്ള തൊണ്ടിന്റെ വക്കിലെത്തി ചാട്ടം അഭിനയിച്ച്‌ വെറുതെ ഒന്ന് ഓങ്ങി മടങ്ങാനാരുന്നു പ്ലാന്‍.

പക്ഷെ, ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗത്തില്‍ ടൈമിംഗ്‌ പാളി, ബ്രേക്ക്‌ പോയി. തലകുത്തി തൊണ്ടിലെ വലിയൊരു പാറയില്‍ ക്രാഷ്‌ലാന്റ്‌ ചെയ്‌തു. ആയുസിന്റെ പുസ്‌തകത്തില്‍ താളു ബാക്കിയൊണ്ടാരുന്നകൊണ്ട്‌ അന്ന്‌ പരലോകത്ത്‌ ജയനു കമ്പനി കൊടുക്കേണ്ടിവന്നില്ല.

ഹൈസ്‌കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ചികിത്സ തേടാത്ത ആഴ്‌ച്ചകള്‍ കുറവായിരുന്നു. എന്‍റെ തലവേദന കോട്ടയം ജില്ലയിലെ പല പ്രമുഖ ശിരോരോഗവിദഗ്ധര്‍ക്കും തലവേദനയായി മാറി.
മറ്റു പലരെയുംപോലെ എനിക്കും തല വെട്ടിപ്പൊളിക്കുന്നതുപോലുള്ള വേദനയില്‍ ചുറ്റും കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതുമൊക്കെ അരോചകമായിതോന്നും. അതൊക്കെ പോട്ടെന്നു കരുതാം; കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്‌ വീട്ടീന്നു തരുന്ന കാശ്‌ പോക്കറ്റിലട്ട്‌ പട്ടിണിനിന്ന്‌ ജീവന്‍മരണപ്പോരാട്ടം നടത്തി ടിക്കറ്റ്‌ സംഘടിപ്പിച്ച്‌ സിനിമാ തിയേറ്ററിനുള്ളില്‍ കേറുമ്പോള്‍ തലവേദനയുണ്ടായാലത്തെ കാര്യം പറയാനൊണ്ടോ?

സംഗതി മൈഗ്രൈനെന്ന ഒഴിയാബാധയാണെന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌ ഒരു ഡോക്‌ടറാണ്‌. ഡോക്‌ടര്‍മാരുടെ കുറിപ്പടിയില്ലാതെതന്നെ ട്രൈമോള്‍ എന്ന വേദനാസംഹാരിയെ ഞാന്‍ കൂടെക്കൂട്ടി. വര്‍ഷങ്ങളോളം അവളെ എനിക്കു പിറക്കതെപോയ മോളെപ്പോലെ കൊണ്ടുനടന്നു. യാത്രയിലും സിനിമാ തിയേറ്ററിലും പരീക്ഷാഹാളിലുമൊക്കെ ട്രൈമോള്‍ എന്റെ വേദയെ പിടിച്ചുകെട്ടി. വേദന വരുമ്പോള്‍ വായില്‍ കയ്യിട്ട്‌ ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്ന ചില മൈഗ്രൈനന്‍മാരോട്‌ ഈ മോളെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉപദേശിച്ചു.

2003ല്‍ വയറുവേദനയെ തുടര്‍ന്ന്‌ എറണാകുളത്തെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നപ്പോഴാണ്‌ ട്രൈമോള്‍ കള്ളിയങ്കാട്ട് നീലിയെക്കാള്‍ ഭയങ്കരിയാണെന്ന സത്യം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.


വൃക്കയില്‍ ക്രയാറ്റിനിന്റെ അംശം കൂടുതലാണെന്ന്‌ കണ്ടെത്തിയതിനെ തുടര്‍ന്ന്‌ എന്റെ ആരോഗ്യ, ചികിത്സാ ചരിത്രങ്ങള്‍ ചികഞ്ഞുപോയ ഡോക്‌ടര്‍മാര്‍ ആ കുടലയുടെ ക്രൂരകൃത്യമാണിതെന്ന്‌ ഒടുവില്‍ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒരുവെടിക്കുള്ള സംഗതിയില്ലാതെ എനിക്ക്‌ മുന്നോട്ടു പോകാമ്പറ്റുവോ? അങ്ങനെയാണ്‌ ട്രോമോള്‍ക്കു പകരം സ്‌പാസ്‌മോപ്രോക്‌സിവോണിന്റെ രംഗപ്രവേശം.

ഡോക്‌ടര്‍തന്നെയാണ്‌ പുതിയ വേദനാസംഹാരി കുറിച്ചത്‌. നീലനിറത്തിലുള്ള സുന്ദരന്‍ ക്യാപ്‌സൂളാണ്‌ കഥാനായകന്‍. വൃക്കയെയും മറ്റും ദ്രോഹിക്കുമെന്ന പേടിവേണ്ട. വേദന ദൂരേന്നു പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന സിഗ്നല്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ അവനെ നൈസായി അകത്തോട്ടു വിടും. പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയപോലെ വേദന ക്ലോസ്‌!. അവിടംകൊണ്ടും തീരുന്നില്ല കാര്യങ്ങള്‍. പതിനഞ്ചു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരു പെഗ്‌ കഴിച്ച സുഖം. ചെറിയൊരു ഉന്‍മാദാവസ്ഥ, ശരീരത്തിനു കനം കുറയുകയും സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിറമേറുകയും ചെയ്യുന്നപോലെ. കക്കുസില്‍ പോയാല്‍ കൊള്ളാമെന്നൊരു തോന്നല്‍. രണ്ടെണ്ണം ഒന്നിച്ചുകഴിച്ചാല്‍ പിന്നെ ആലീസിന്റെ അത്ഭൂതലോകത്തോ തൃശൂര്‍ പൂരത്തിന്റെ കമ്പക്കെട്ടിനു നടുവിലോ ചെന്നെത്തിയ പ്രതീതി.

ഡോക്‌ടറുടെ കുറിപ്പടി ഉപയോഗിച്ച്‌ ഞാന്‍ സ്‌പാസ്‌മോപ്രോക്‌സിവോണ്‍ കുറെ വാങ്ങി കരുതിവെച്ചു. മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സ്റ്റോക്ക്‌ തീര്‍ന്നു, കുറിപ്പടി കാണാതെ പോയി. നോക്കണെ ഗതികേടു വരുന്ന വഴി. ഒരു ദിവസം എറണാകുളം നഗരത്തില്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകനൊപ്പം ബൈക്കില്‍ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ തലവേദന സിഗ്നലിട്ടു. കലൂരിലെ ഒരു മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പിലേക്ക്‌ ഓടിക്കയറി.


``ചേട്ടാ നാലു സ്‌പാസ്‌മോ പ്രോക്‌സിവോണ്‍''

``ഇല്ല''

മറുപടി പെട്ടെന്നായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത കടയിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞു. അവിടെയും നോ രക്ഷ. ഇപ്പോള്‍ ആ ക്യാപ്‌സൂള്‍ എടുക്കുന്നില്ലെന്നും അടുത്തകാലത്തെങ്ങും വരില്ലെന്നും കടയുടമ വ്യക്തമാക്കി. ലിസി ജംഗ്‌ഷനിലെ മൂന്നു ഷോപ്പുകളിലും കഥാനായകന്‍ ഇല്ലേയില്ല.

``വെറുതെ നമ്മക്ക്‌ പണിയുണ്ടാക്കല്ലേ, പോ.. പോ''

കച്ചേരിപ്പടിയിലെ മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പുടമയുടെ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ എന്തോ ഒരു സ്‌പെല്ലിംഗ്‌ മിസ്റ്റേക്ക്‌.

``എന്താ ചേട്ടാ പ്രശ്‌നം. ഗുളിക ചോദിച്ചതിന്‌ എന്തിനാ ചൂടാകുന്നത്‌?''

``ഞാന്‍ ഇവിടെ ഇരിക്കാന്‍ തൊടങ്ങീട്ട്‌ കൊറെയായി. ഇതൊക്കെ ഒരുപാടു കണ്ടതാ''.

അയാള്‍ ഒടക്കു മുറുക്കുകയാണ്‌. തലവേദന കലശലായി. നേരത്തെ ഡോക്‌ടറുടെ കുറിപ്പ്‌ കാണിച്ച്‌ മരുന്നു വാങ്ങിയ ഷോപ്പിലെത്തി. ഇല്ലെന്നായിരുന്നു അവിടെയും ആദ്യ പ്രതികരണം. പത്രപ്രവര്‍ത്തകനാണെന്നും ഡോക്‌ടറുടെ കുറിപ്പുമായി നേരത്തെ വന്നിരുന്നെന്നും പറഞ്ഞ്‌ ഐഡന്റിറ്റി കാര്‍ഡ്‌ കാണിച്ചു. ഷോപ്പുടമയ്‌ക്ക്‌ ദയനീയാവസ്ഥ ബോധ്യമായി.

``അത്‌ സംഗതി അല്‍പ്പം പെശകാ. പിള്ളാരുസെറ്റ്‌ കോളേല്‌ കലക്കിക്കുടിക്കുന്ന സാധനാ. പൂസാകാനേയ്‌. അതോണ്ട്‌ പ്രിസ്‌ക്രിപ്‌ഷന്‍ ഇല്ലാതെ കൊടുക്കുന്നില്ല''

സംഗതീടെ കെടപ്പുവശം അപ്പഴാ പിടികിട്ടിയത്‌. ക്യാപ്‌സൂള്‍ കഴിച്ചശേഷമുള്ള ഉന്‍മാദാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. രണ്ടോ മൂന്നോ ക്യാപ്‌സൂളിലെ പൊടി കൊക്കക്കോളയിലോ പെപ്‌സിയിലോ ഇട്ടു കഴിച്ചാല്‍ പിന്നെ പറയാനൊണ്ടോ?പിന്നീട്‌ ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ചില്‍ പോയി സ്‌പാസ്‌മോപ്രോക്‌സിവോണ്‍ എന്ന്‌ അടിച്ചപ്പോള്‍ കഥാനായകന്റെ അപദാനങ്ങളുടെ നീണ്ടനിര. മികച്ചൊരു വേദനാസംഹാരി എന്നതിലുപരി ദുരുപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുമാണ്‌ ഏറെ.

പിറ്റേന്നുതന്നെ ഡോക്‌ടറെക്കണ്ട്‌ വിവരം പറഞ്ഞ്‌ ഒരു കുറിപ്പു വാങ്ങി മുന്‍കരുതലായി സൂക്ഷിച്ചു.കയ്യില്‍ ക്യാപ്‌സൂളും കുറിപ്പും ഇല്ലാത്ത വേളകളില്‍ തലവേദന വന്നപ്പോഴൊക്കെ കടക്കാരുടെ കാലുപടിക്കുകയും ഐഡന്റിറ്റി കാര്‍ഡ്‌ കാണിച്ച്‌ ഇരക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ ജാള്യം തീരെയില്ലാതായി.


``നിന്നെയൊക്കെപ്പിടിച്ച്‌ പോലീസില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കുയാണ്‌ വേണ്ടത്‌''

അരിശത്തോടെ ആക്രോശിച്ച എറണാകുളം സൗത്തിലെ ഷോപ്പുടമ പ്രസ്‌കാര്‍ഡ്‌ കണ്ടപ്പോള്‍ തണുത്തു. കാര്യം വിശദമാക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു ക്യാപ്‌സൂള്‍ തന്നു.

കോളാവിദ്യയെക്കുറിച്ച്‌ അറിവില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ എന്നെ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണോ എന്തോ നാട്ടിമ്പുറത്തെ ഷോപ്പുകളില്‍നിന്ന്‌ ഒരിക്കലും ഇല്ല എന്ന വാക്ക്‌ കേള്‍ക്കേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. 2006ല്‍ സൗദി അറേബ്യയിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തേക്കുള്ള സ്റ്റോക്ക്‌ വാങ്ങിയത്‌ അവിടുത്തെ രണ്ടു ഷോപ്പുകളില്‍നിന്നായാണ്‌.

എനിക്കൊപ്പം മൈഗ്രൈനും സൗദിയിലേക്ക്‌ പോന്നിരുന്നു. മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ വിദേശവാസം അവസാനിപ്പിച്ച്‌ വീണ്ടും എറണാകുളത്ത്‌ വേരുറപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഡോക്‌ടറുടെ കുറിപ്പ്‌ കരുതാന്‍ മറന്നു.നഗരം വെയിലില്‍ തിളച്ച ഒരു പകലില്‍ തലവേദനയില്‍ ഞാന്‍ പുളഞ്ഞു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോള്‍ എന്താണ്‌ സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്ന്‌ അറിയാമായിരുന്നു.നാലു ഷോപ്പുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി കേണപേക്ഷിച്ചിട്ടും ഫലമുണ്ടായില്ല. എന്തെങ്കിലും ഒരു വേദനാസംഹാരി തന്നാല്‍ മതിയെന്ന എന്റെ യാചനയ്‌ക്കു മുന്നില്‍ നാലാമത്തെ ഷോപ്പിലെ സെയില്‍സ്‌മാന്‍ കനിഞ്ഞു. എതോ ഒരു ഗുളിക കിട്ടി. അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ വേദന തെല്ലു ശമിച്ചു.

ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഒരു രാത്രി നഗരമധ്യത്തിലെ ഒരു ലോഡ്‌ജില്‍ സ്‌നേഹിതന്‍ രാജേഷിനെ സന്ദര്‍ശിക്കാനിടയായി. ലോഡ്‌ജിലെ ജൂനിയര്‍ താരങ്ങള്‍ ടെറസ്സില്‍ ഒരു മദ്യപാനസദിരിലാണ്‌. ഭൂരിഭാഗവും നഗരത്തില്‍ വിവിധ പ്രഫഷണല്‍ കോഴ്‌സുകളില്‍ പഠിക്കുന്നവര്‍. രാജേഷിന്റെ സഹമുറിയനായ കണ്ണൂരുകാരന്‍ എംബിഎ വിദ്യാര്‍ഥി ഫെലിക്‌സിന്റെ ക്ഷണം സ്‌നേഹത്തോടെ നിരസിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ മുറിയില്‍ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫെലിക്‌സ്‌ മുകളില്‍നിന്ന്‌ മുറിയിലേക്കു വന്നു.


``ചേട്ടാ, സാധനം തീര്‍ന്നു. അവമ്മാര്‌ ഒച്ചപ്പാടാ''.

``പന്ത്രണ്ടരയായി. ഇനി എവിടെ കിട്ടാനാ? ബാറും ഇപ്പം അടച്ചിട്ടൊണ്ടാകും''-രാജേഷ്‌ പറഞ്ഞു.

``സാധനം കിട്ടത്തില്ല, അറ്റകൈ തന്നെ, അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാനാ''-മേശവലിപ്പു തുറന്ന്‌ പഴ്‌സ്‌ എടുത്ത്‌ ജീന്‍സിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ തിരുകി ഫെലിക്‌സ്‌ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

``അവന്‍ തിരിച്ചുവരുന്നതുവരെ വെയ്‌റ്റ്‌ ചെയ്‌താല്‍ നിനക്ക്‌ ഡെസ്‌ക്‌ ടോപ്പ്‌ ഡിസ്റ്റിലറി കാണാം''-രാജേഷ്‌ എന്നോടു പറഞ്ഞു.

പതിനഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളില്‍ ഫെലിക്‌സ്‌ രണ്ടു കുപ്പി പെപ്‌സിയുമായി തിരിച്ചെത്തി. മേശവലിപ്പില്‍നിന്ന്‌ ഒരു പൊതിയെടുത്തു തുറന്നു. അതില്‍ എനിക്ക്‌ സുപരിചിതമായ സ്‌പാസ്‌മോ പ്രോക്‌സിവോണ്‍ ക്യാപ്‌സൂളിന്റെ പത്തോളം സ്‌ട്രിപ്പുകള്‍. ഒരു കുപ്പിയിലെ പെപ്‌സി ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക്‌ പകര്‍ത്തിയശേഷം ക്യാപ്‌സൂളുകള്‍ ഒന്നൊന്നായി പൊട്ടിച്ച്‌ അതിലെ പൊടി കോളയിലേക്ക്‌ ഇട്ടു. വീര്യമേറുന്നതിന്റെ സൂചനക നല്‍കി കോള വിറച്ചുയര്‍ന്ന്‌ താഴുന്നു. പിന്നെ പാത്രത്തില്‍നിന്ന്‌ കുപ്പിയിലേക്ക്‌ പകര്‍ന്ന്‌ ടെറസ്സിലേക്ക്‌.

തലപിളര്‍ക്കുന്ന വേദന പിടിച്ചുനിര്‍ത്താന്‍ ഒരു ക്യാപ്‌സൂളിനായി ഞാന്‍ യാചിക്കുന്ന നഗരത്തില്‍തന്നെയാണ്‌ ഇതും നടക്കുന്നത്‌. മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പുകാരെ എന്തിനു പഴിക്കണം?.ഇതുവരെ അവരെ പ്‌രാകിയതിന്‌ ഈശോ മറിയം ഔസേപ്പേ...!എന്നോടു പൊറുക്കണേ...
--------------------------------------------------
ഇതിലെ വരുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്
ഇതു വായിച്ചിട്ട് സ്പാസ്മോപ്രോക്സിവോണ്‍ നേരിട്ടോ കോള മുഖേനയോ പരീക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കഷ്ടനഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് ഈയുള്ളവന് ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല.

Thursday, August 07, 2008

മണര്‍കാടിനെക്കുറിച്ച് ഗാര്‍ഡിയനില്‍

വിഖ്യാത മരിയന്‍ തീര്‍ത്ഥാടന കേന്ദ്രമായ മണര്‍കാടിനെക്കുറിച്ച്, അവിടുത്തെ ക്രിസ്ത്യന്‍-ഹിന്ദു മതസൗഹാര്‍ദ്ദത്തെക്കുറിച്ച് വിഖ്യാത ചരിത്രകാരനും യാത്രാ വിവരണ ഗ്രന്ഥകാരനുമായ ഡാല്‍റിന്പ്ള്‍ ബ്രിട്ടനിലെ ദ ഗാര്‍ഡിയനിലും ഔട്ട്ലുക്ക് വാരികയിലുമെഴുതിയ ലേഖനങ്ങളുടെ ലിങ്ക് ചുവടെ.
ലേഖനങ്ങള്‍ ഒന്നുതന്നെയാണെങ്കിലും ചിത്രങ്ങള്‍കൂടി നല്‍കി ഔട്ട്ലുക്ക് വിന്യാസം മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഡാല്‍റിന്പ്ള്‍ മണര്‍കാട്ട് എത്തിയ വാര്‍ത്ത ഏതെങ്കിലും മാധ്യമങ്ങളില്‍ വന്നിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ലേഖനമെഴുതിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു പിഴവു പറ്റി.
മണര്‍കാട്(
Manarcad)
എന്നതിനു പകരം മണ്ണാര്‍കാട്(Mannarkad) എന്നാണ് അതില്‍ ഉടനീളം ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്.


ലിങ്കുകള്‍


൧ദ ഗാര്‍ഡിയന്‍

2. ഔട്ട്ലുക്ക് വാരിക

3. ഡാല്‍റിന്പിളിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍

Thursday, April 03, 2008

ബാല പീഡകന്‍ ബാലപരിശീകനായപ്പോള്‍

ഏപ്രില്‍ 2ലെ മലയാളം ന്യൂസില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്തയാണ് ചുവടെമലയാളം ചാനലുകളിലും പത്രങ്ങളിലും വെബ് സൈറ്റുകളിലും കണ്ടില്ല.ഇനി മലായാള മാധ്യമങ്ങള്‍ വിട്ടുകളഞ്ഞതാണോ എന്നറിയില്ല. ഏതായാലും ബൂലോര്‍ക്കുവേണ്ടി ഇത് ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.


ഇതേ വാര്‍ത്തയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഇംഗ്ലീഷ് ലിങ്കുകള്‍ ചുവടെ.

ഏഷ്യന്‍ ഏജ്

ദ ന്യൂ ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്

റിഡിഫ്

Tuesday, October 30, 2007

അംബാനിയുടെ നേട്ടത്തിന്‍റെ തിളക്കം കെടുത്തുന്നവര്‍

പ്രതിഷേധ പ്രകടനത്തിന് അനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടര്‍ന്ന് ന്യൂദല്‍ഹിയിലെ രാംലീല മൈതാനത്ത് കാത്തിരിക്കുന്ന ഭൂരഹിതര്‍(ഫോട്ടോ.എ.പി)



മുംബൈ ഓഹരി വിപണിയുടെ കുതിപ്പ് കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി മാധ്യമങ്ങളിലെ പ്രധാന വാര്‍ത്തയാണ്. റോക്കറ്റു പോലെ ഉയര്‍ന്ന ഓഹരി വിപണിയുടെ നെറുകയിലായിരുന്ന മുകേഷ് അംബാനി ഒടുവില്‍ സാക്ഷാല്‍ ബില്‍ ഗേറ്റ്സിനെപ്പോലും അട്ടിമറിച്ച് ലോക സന്പന്നരില്‍ ഒന്നാമനായാണ് ലാന്‍ഡ് ചെയ്തത്.

മുകേഷിന്‍റെ നേട്ടം ആഘോഷിക്കുന്നതില്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒട്ടും പിശുക്കു കാട്ടിയില്ല. ഇത് ഏതൊരു ഇന്ത്യക്കാരനും അഭിമാനത്തിനു വകനല്‍കുന്ന മുന്നേറ്റമാണ്. ശൂന്യതയില്‍നിന്നും റിലയന്‍സ് ഗ്രൂപ്പ് എന്ന മഹാപ്രസ്ഥാനം പടുത്തുയര്‍ത്തിയ ധീരുഭായ് അംബാനിയുടെ മകനല്ലേ? ഇതല്ല, ഇതിലപ്പുറവും നേടിയാലും അത്ഭുതമില്ല. കാലിച്ചായ കുടിക്കാന്‍ കയ്യില്‍ കാശില്ലെങ്കിലും ഏത് ഇന്ത്യക്കാരനും എവിടെയും, പ്രത്യേകിച്ച് വിദേശത്ത് നെഞ്ചു നിവര്‍ത്തി നിന്ന് പറയാം -ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്പന്നന്‍ എന്‍റെ നാട്ടുകാരനാണെന്ന്.

മുകേഷിന്‍റെ നേട്ടം ലോക മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന ദിവസമാണ് രാജ്യത്തെ വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള മുപ്പതിനായിരത്തോളം ഭൂരഹിതരായ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങള്‍ ഒരുതുണ്ടു ഭൂമിക്കു വേണ്ടി യാചിച്ച് ദല്‍ഹിയില്‍ പ്രകടനം നടത്താന്‍ ഒരുങ്ങിയത്.
ഏകതാ പരിഷത്തിന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ മധ്യപ്രദേശിലെ ഗ്വാളിയോറില്‍നിന്നും ഒരു മാസംകൊണ്ട് പദയാത്രയായി മൈലുകള്‍ താണ്ടിയെത്തിയ ദളിതരും ആദിവാസികളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ളവര്‍ക്ക് സ്വതന്ത്രമായി പ്രതിഷേധിക്കാന്‍ പോലും അവസരം ലഭിച്ചില്ല. രാംലീല മൈതാനത്തുനിന്നും ജന്ദര്‍മന്ദിറിലേക്ക് പോകാന്‍ അനുവദിക്കാതെ അവരെ പോലീസ് തടയുകയായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട അനിശ്ചിതത്വത്തിനൊടുവില്‍ ഭൂപരിഷ്കരണം സംബന്ധിച്ച പ്രശ്നങ്ങള്‍ പഠിക്കാന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ അധ്യക്ഷതയില്‍ വിദഗ്ധ സമതി രൂപീകരിക്കുമെന്ന് ഗ്രാമവികസന മന്ത്രി രഘുവംശ പ്രസാദ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

പ്രകടനം നടന്നില്ലെങ്കിലും രാംലീല മൈതാനത്ത് കുത്തിയിരിപ്പു നടത്തിയ പ്രതിഷേധക്കാരില്‍ ഏറെപ്പേര്‍ക്കും ചെറിയൊരു ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. സ്വദേശത്ത് തിരിച്ചെത്തുതുവരെ പ്രതിഷേധ പരിപാടിയുടെ സംഘാടകര്‍ നല്‍കുന്ന ഭക്ഷണം കൊണ്ട് വിശപ്പടക്കാം. നാട്ടിലെത്തിയാല്‍ മുഴുപ്പണിയാണ്.

ആക്രോശങ്ങള്‍ക്കും അക്രമങ്ങള്‍ക്കും മുതിര്‍ില്ലെങ്കിലും അവര്‍ നല്‍കിയ സന്ദേശം വ്യക്തമായിരുന്നു. ലോകം മുഴുവന്‍ ചര്‍ച്ചാവിഷമായ ഇന്ത്യയിലെ സാമ്പത്തിക മുന്നേറ്റേം രാജ്യത്തെ മഹാഭൂരിപക്ഷത്തിന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ചെയ്യുന്നില്ല. കശ്മീര്‍ മുതല്‍ കന്യാകുമാരി വരെ തെരുവുകളിലും ചേരികളിലും കഴിയുന്ന, കൃഷിയിടങ്ങളിലും പണിശാലകളിലും വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കനാളുകളുടെ നീക്കിയിരിപ്പ് പട്ടിണിയാണ്. മുകേഷ് അംബാനിയുടെ വരുമാനം 6320 കോടി ഡോളറാണെങ്കില്‍ ഇന്ത്യയിലെ 450 ദശലക്ഷത്തിലധികം ആളുകള്‍ക്ക് പ്രതിദിനം ഒരു ഡോളര്‍ പോലും വരുമാനമില്ലെന്ന് ലോക ബാങ്കിന്‍റെ കണക്കുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഒരു ഭാഗത്ത് വിദേശ നിക്ഷേപം ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖലകളൊരുക്കുന്നു. അതിനായി കര്‍ഷകരെ സ്വന്തം കിടപ്പാടങ്ങളില്‍നിന്ന് ബലമായി കുടിയൊഴിപ്പിക്കുന്നു. അംബാനിയും മിത്തലുമൊക്കെ ആഗോള ഭീമന്‍മാരായി മാറുമ്പോള്‍ ഡോളര്‍ കണക്കുകളുടെയും സെന്‍സെക്സ് നിരക്കിന്റെയും കാര്യത്തില്‍ നിരക്ഷരരായ ഭൂരിപക്ഷം അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റാന്‍ കെല്‍പ്പില്ലാതെ നരകിക്കുന്നു. ഭൂപരിഷ്കരണം പഠിക്കുന്നതിന് രൂപീകരിക്കുമെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച വിദഗ്ധ സമിതിക്കും ഇവരുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരം കാണാനാവില്ല എന്നത് പകല്‍പോലെ വ്യക്തമാണ്.

ഭൂരിപക്ഷത്തിന്‍റെ ഗതികേടിന് അംബാനിയെയും മിത്തലിനെയുംപോലെയുള്ള സമ്പരെ പഴിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല. പരമ്പരകളായി കൈമാറിവന്ന സമ്പത്തിനൊപ്പം സ്വന്തം അധ്വാനവും ബിസിനസ് വൈഭവവുമാണ് അവരെ നേട്ടങ്ങളില്‍നിന്ന് നേട്ടങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളുടെയും ദാരിദ്യ്രം ഇല്ലാതാക്കിയിട്ട് ആര്‍ക്കെങ്കിലും ലോകത്തിലെ സമ്പന്നരുടെ നിരയില്‍ മുന്നിലെത്താനാകുമോ? ചില്ലറ വിപണി ഉള്‍പ്പെടെ സാധാരണക്കാരന്‍റെ ഉപജീവന മാര്‍ഗങ്ങളൊക്കെ കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെടുന്നത് ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതമായി കരുതി ആശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യാം.

പക്ഷെ, മുകേഷ് അംബാനിയും ലക്ഷ്മി രത്തന്‍ മിത്തലും വിജയ് മല്യയുമൊക്കെ തങ്ങളെ പരിഹസിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ദരിദ്രജനകോടികള്‍ക്ക് സ്വന്തം ജന്‍മത്തെ പഴിക്കുകയല്ലാതെ എന്തു ചെയ്യാനാകും?

മുകേഷ് നൂറുകോടി ഡോളര്‍ ചെലവിട്ട് മുംബൈ നഗരമധ്യത്തില്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തുന്ന മാളികതയൊണ് ഇന്ത്യയിലെ സന്പന്ന വര്‍ഗം താഴേക്കിടയിലുള്ളവരോടു നടത്തുന്ന വെല്ലുവിളിയുടെ ഉത്തമ ഉദാഹരണം. റിലയന്‍സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെയും മുകേഷ് കുടുംബത്തിന്‍റെയും ആസ്ഥാനമാകാന്‍ പോകുന്ന അള്‍ട്ടാ മൌണ്ട് റോഡിലെ 27 നില സൌധത്തിന് (എല്ലാ നിലകളുടെയും സീലിംഗ് ഏറെ ഉയരത്തില്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനാല്‍ ഇതിന് സാധാരണ 60 നില കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ഉയരം വരും) കഥകളിലെ സൌഭാഗ്യ ദ്വീപായ ആന്‍റിലയുടെ പേരാണ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത് ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകള്‍ കിടപ്പാടമില്ലാതെ കഴിയുന്ന, ഒരു ചുവട് മണ്ണ് സ്വന്തമായി കിട്ടുന്നതുതന്നെ വലിയ ഭാഗ്യമായി കരുതപ്പെടുന്ന നഗരത്തിനു നടുവില്‍ മൂന്നു ഹെലിപ്പാഡുകള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ 48000 ചതുരശ്ര അടി വിസ്തീര്‍ണമുള്ള അംബരചുംബി കെട്ടിപ്പൊക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് സൌഭാഗ്യമല്ലാത മറ്റെന്താണ്?. ഈ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ നിര്‍മാണത്തിനായി നിയമം കാറ്റില്‍ പറത്തിയെന്ന ആരോപണങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. അംബാനിക്ക് എന്തു നിയമം?.

നാളെ ഈ സൌഭാഗ്യ കൊട്ടാരത്തിന്‍റെ നെറുകയില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ പുഴുക്കളെപ്പോലെ കഴിയുന്ന മനുഷ്യര്‍ മുംബൈ നഗരത്തിനും രാജ്യത്തിനും അപമാനമാണെന്ന് മുകേഷിന് തോന്നിയേക്കാം. ഓഫീസ് കം റസിഡന്‍സിനുള്ളില്‍തന്നെ ഹെലിപ്പാഡ് ഉള്ള സാഹചര്യത്തില്‍ അവരുടെ അറപ്പുളവാക്കുന്ന സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ആകുലപ്പെടേണ്ടതില്ല.

ബിസിനസിലെ പോലെ പുതിയ വീടിന്‍റെ കാര്യത്തിലും വിമര്‍ശനം ഉന്നയിക്കുന്നത് അസൂയക്കാരും ശത്രുക്കളുമാണെന്ന് മുകേഷ് ചിന്തിക്കുക സ്വാഭാവികം. പ്രത്യേകിച്ചും സ്വന്തം സഹോദരന്‍തന്നെ ശത്രുപക്ഷത്തുള്ളപ്പോള്‍. ആര്‍ഭാടങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പരിധി വേണമെന്ന് പറയുന്നവര്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ എക്കാലവും കട്ടന്‍ചായയും പരിപ്പുവടയുമായി കഴിയണമെന്ന് വാദിക്കുവരെപ്പോലെ പിന്തിരിപ്പന്‍മാരാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിയേക്കാം. എങ്കിലും തിരക്കിനിടയില്‍ അല്‍പം സമയം കണ്ടെത്തി സമ്പരുടെ പട്ടികയില്‍ തനിക്കു പിന്നില്‍ നാലാം സ്ഥാനത്തുള്ള വാറന്‍ ബഫറ്റ് എന്ന അമേരിക്കക്കാരനെക്കുറിച്ച് മുകേഷ് ഒരു അന്വേഷണം നടത്തുന്നത് നന്നായിരിക്കും.

പതിനൊന്നാം വയസില്‍ ബിസിനസില്‍ ചുവടുവെച്ച ബഫെറ്റിന് ഇപ്പോള്‍ പ്രായം 77. ബര്‍ക്ക്ഷയര്‍ ഹാത്തവേ എന്ന വ്യവസായ സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ അധിപന്‍. അമേരിക്കയിലെ സന്പന്നരും വന്‍ വ്യവസായികളും താമസിക്കു വന്‍കിട നഗരങ്ങളില്‍നിന്ന് ഏറെ അകലെ ഒമാഹയിലെ ഫാര്‍നം സ്ട്രീറ്റില്‍ 48 വര്‍ഷം മുമ്പ് 31,500 ഡോളറിന് വാങ്ങിയ വീട്ടിലാണ് ബഫെറ്റിന്‍റെ താമസം. പതിനഞ്ചു വര്‍ഷത്തോളം ഉപയോഗിച്ച കാര്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം പുതിയ കാഡിലാക് ഡി.ടി.എസ് വാങ്ങിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുത്. സാധാരണക്കാരുമായി ഇടപഴകാന്‍ ബഫെറ്റ് സമയം കണ്ടെത്തുന്നു. അഞ്ഞൂറു ഡോളറിലധികം വിലയുള്ള സ്യൂട്ടും മുന്നൂറു ഡോറളിലധികം വിലയുള്ള വാച്ചും ധരിക്കാറില്ല. ബഫെറ്റിന് അംഗരക്ഷകരുമില്ല.
ഇന്ത്യയെപ്പോലെ തെണ്ടികളുടെയും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളുടെയും ബാഹുല്യമില്ലാത്ത രാജ്യത്താണ് കഴിയുതെങ്കിലും ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി അദ്ദേഹം മാറ്റിവെച്ചത് മൂവായിരം കോടി ഡോളറാണ്. പക്ഷെ ആ പണം എങ്ങനെ ചെലവഴിക്കണമെന്ന് ബഫെറ്റിന് അറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബില്‍ ഗേറ്റ്സും ഭാര്യയും ചേര്‍ന്ന് നടത്തുന്ന ബില്‍ ആന്റ് മെലിന്‍ഡ ഗേറ്റ്സ് ഫൌണ്ടേഷന് കൈമാറി.

(2004ല്‍ മകളുടെ വിവാഹത്തിനായി 55 ദശലക്ഷം ഡോളര്‍ പൊടിച്ച ലക്ഷ്മി രത്തന്‍ മിത്തലിനോട് മുന്‍പൊരിക്കല്‍ ജീവകാരുണ്യ ഫണ്ടിനെക്കുറിച്ച് ആരാഞ്ഞപ്പോള്‍ തനിക്ക് അതിന് പ്രായമായിട്ടില്ലെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. മിത്തലിന് ഇപ്പോള്‍ പ്രായം 57. 48ആം വയസില്‍ വൃദ്ധനായെന്നു തോന്നിയതിനാലാകാം ബില്‍ ഗേറ്റ്സ് ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി പണം വാരിയെറിഞ്ഞത്!). ലോകത്തിലെ സമ്പരുടെ ഗണത്തില്‍ പല കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടും വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ബഫെറ്റിന്‍റെ മാനേജ്മെന്റ് നയങ്ങളും സവിശേഷമാണ്. മാനേജര്‍മാരെ ഇടക്കിടെ മീറ്റിംഗിന് വിളിക്കുന്ന പതിവില്ല. നാളെ തങ്ങള്‍ ജീവനോടെയില്ലെങ്കില്‍ ഓഫീസില്‍ എന്തൊക്കയാണ് ചെയ്യാനുള്ളത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു കത്ത് അവര്‍ ബഫെറ്റിന് അയക്കണം. അത് അദ്ദേഹം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയാണ് പതിവ്.

തന്‍റെ കാലശേഷം കമ്പനിയുടെ സാരഥ്യം ആരു വഹിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ ആശങ്കയോ മക്കളെ ചുമതലയേല്‍പ്പിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയോ ബഫെറ്റിനില്ല. "അടുത്തയിടെ കമ്പനി ഡയറക്ടര്‍ബോര്‍ഡ് ചേര്‍ന്ന് പുതിയ സാരഥിയാകാന്‍ കഴിവുള്ള മൂന്നുപേരെ തെരഞ്ഞെടുത്തിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്‍ അവരില്‍ ഒരാള്‍ എന്നെക്കാള്‍ നന്നായി സ്ഥാപനം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകും''

ബഫറ്റിനെ കണ്ടുപടിക്കാന്‍ മുകേഷ് അംബാനിയോട് പറായനാവില്ല. കാരണം ഇപ്പോള്‍ മുകേഷ് ഒന്നാമനല്ലേ. 'പിശുക്കനും ദരിദ്രവാസിയുമായ ഈ വൃദ്ധന്‍' നാലാമനും.

Wednesday, September 26, 2007

മലയാളി നയിക്കുന്നു, ആന്ധ്ര എയ്ഡ്സിനെതിരെ പൊരുതുന്നു

ഹൈദരാബാദില്‍ നടന്ന എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതരുടെ സംഗമം

വാലന്‍റൈന്‍സ് ദിനം പ്രണയിക്കുന്നവരുടെ ഉത്സവമായാണ്‌ ലോകമെമ്പാടും കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നത്‌.
കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരി 14നും പതിവു തെറ്റിക്കാതെ ഇന്ത്യയിലെ പല കേന്ദ്രങ്ങളിലും പ്രണയോത്സവങ്ങള്‍ അരങ്ങേറിയപ്പോള്‍ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ നാലു നഗരങ്ങള്‍ വേറിട്ട ഒരു ആഘോഷത്തിന്‌ ആതിഥ്യമരുളുകയായിരുന്നു. ഹൈദരാബാദിലും ഗുണ്ടൂരിലും വിജയവാഡയിലും വിശാഖപട്ടണത്തും എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരായ ദമ്പതികള്‍ ഒത്തു ചേര്‍ന്നു.

ആയുസിന്‍റെ പുസ്തകത്തില്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ അധിക നാളുകളില്ലെന്ന സത്യം ഉള്‍ക്കൊണ്ട ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്‍മാരും ദുരിത നാളുകളില്‍ പങ്കാളിയെ കൈവിടാതെ വേദന പങ്കുവെക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചവരുമൊക്കെ അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. പ്രണയത്തിന്‍റെയും സ്നേഹത്തിന്‍റെയും സഹാനുഭൂതിയുടെയും ഉദാത്ത സാക്ഷ്യം നല്‍കുന്ന ദമ്പതികളെ അഭിനന്ദിക്കാന്‍, അവര്‍ക്ക്‌ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ ചലച്ചിത്ര, കായിക മേഖലകളില്‍നിന്നുള്ള പ്രമുഖര്‍ സകുടുംബം എത്തി. അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ച്‌, വിനോദങ്ങള്‍ ആസ്വദിച്ച്‌ ഉല്ലാസ യാത്രയും അത്താഴ വിരുന്നും കഴിഞ്ഞ്‌ മടങ്ങുമ്പോള്‍ അവരുടെ ആഹ്ളാദം വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ അതീതമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയില്‍ എയ്ഡ്സ്‌ രോഗികളുടെ എണ്ണത്തില്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനത്തു നില്‍ക്കുന്ന ആന്ധ്രാപ്രദേശില്‍ നടന്നുവരുന്ന എച്ച്‌.ഐ.വി വിരുദ്ധ മുന്നേറ്റത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു അധ്യായം മാത്രമായിരുന്നു ഈ സംഗമം. മനുഷ്യക്കടത്തിനും ലൈംഗിക ചൂഷണത്തിനും എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധക്കും കുപ്രസിദ്ധമായ തെലുങ്കുനാടിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന വാന്‍ ദുരന്തം മുന്നില്‍ കണ്ട്‌ ആന്ധ്രാപ്രദേശ്‌ സ്റ്റേറ്റ്‌ എയ്ഡ്സ്‌ കണ്‍ട്രോള്‍ സൊസൈറ്റി(എ.പി.എസ്‌.എ.സി.എസ്‌) ആസൂത്രണം ചെയ്ത പദ്ധതി വിപ്ളവകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ച്‌ ഒന്നാം വാര്‍ഷികത്തോടടുക്കുകയാണ്‌.

എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ ബാധ അനുദിനം വര്‍ധിച്ചുവരുമ്പോള്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്ന്‌ നടിച്ചിരുന്ന പല സംസ്ഥാനങ്ങളും ഇന്ന്‌ ആന്ധ്രയുടെ വഴി പിന്തുടരുന്നതിനെ കുറിച്ച്‌ ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. രാജ്യാന്തര തലത്തില്‍തന്നെ ആന്ധ്രാ മോഡല്‍ ചര്‍ച്ചാ വിഷയമാകുന്നു. ഐതിഹാസികമായ ഈ വിജയഗാഥയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണം ചെന്നെത്തുന്നത്‌ ഒരു മലയാളിയിലാണ്‌- സിവില്‍ സര്‍വീസ്‌ എന്നത്‌ അധികാരത്തിനും അലങ്കാരത്തിനുമപ്പുറം ജനങ്ങളെ സേവിക്കലാണെന്ന ബോധ്യമുള്‍ക്കൊണ്ട ചെങ്ങന്നൂരുകാരന്‍ ജി. അശോക്‌ കുമാര്‍. 1991ലെ ഐ.എ.എസ്‌ ബാച്ചുകാരനായ ഇദ്ദേഹം ആന്ധ്രയില്‍ വിവിധ പദവികളില്‍ ശ്രദ്ധേയമായി സേവനമനുഷ്ടിച്ച ശേഷമാണ്‌ സംസ്ഥാന എയ്ഡ്സ്‌ കണ്‍ട്രോള്‍ സൊസൈറ്റിയുടെ പ്രോജക്ട്‌ ഡയറക്ടറായി ചുമതലയേല്‍ക്കുന്നത്‌.

എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ ബാധയുടെ കണക്കുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ പകച്ചു നിന്നിരുന്ന സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ അശോക്‌ കുമാറിന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ സൊസൈറ്റി രൂപം നല്‍കിയ പദ്ധതികള്‍ക്ക്‌ അകമഴിഞ്ഞ പിന്തുണ നല്‍കി. രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും ഒന്നു ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ അത്‌ ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള ചുവടുവെയ്പ്പായി.

ചങ്ങൂറ്റം തേടിയ പദ്ധതി
ചങ്കൂറ്റം കാട്ടുക(ബി ബോള്‍ഡ്‌)-എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സിനെതിരായ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങുമ്പോള്‍ അശോക്‌ കുമാറും സംഘവും മുന്നോട്ടുവെച്ച ആഹ്വാനം ഇതായിരുന്നു. നാടിനെ അനുദിനം കാര്‍ന്നു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വന്‍ വിപത്തില്‍നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടാന്‍ സമൂഹത്തിന്‍റെ എല്ലാ മേഖലകളിലുമുള്ളവര്‍ ചങ്കൂറ്റം കാട്ടണമെന്ന വിവക്ഷയിലാണ്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി വിരുദ്ധ പദ്ധതിക്ക്‌ ഈ പേര്‌ നല്‍കിയത്‌. ഇന്ത്യയില്‍ വിവര സാങ്കേതിക വിദ്യാ വിപ്ളവത്തിന്‌ തുടക്കം കുറിച്ച നഗരങ്ങളിലൊന്ന്‌ ആന്ധ്രയുടെ തലസ്ഥാനമായ ഹൈദരാബാദായിരുന്നു എന്ന്‌ ഓര്‍ക്കുക. എയ്ഡ്സിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിലും അന്ധ്ര ഇപ്പോള്‍ മുന്‍പേ ഓടുകയാണ്‌. സംസ്ഥാനത്തെ വൈറസ്‌ ബാധയുടെ വ്യാപ്തി കണക്കാക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഓട്ടം അനിവാര്യമാണെന്ന്‌ കാണാം. 2006 ഡിസംബര്‍ ഒന്നിനാണ്‌ ബി ബോള്‍ഡ്‌ പരിപാടിക്ക്‌ തുടക്കം കുറിച്ചത്‌.

മുഖ്യമന്ത്രി വൈ.എസ്‌ രാജശേഖര റെഡ്ഡി മുതല്‍ ലെംഗീക തൊഴിലാളികള്‍വരെ ഈ മുന്നേറ്റത്തില്‍ കൈകോര്‍ത്തു. ഉദ്ഘാടന ദിനത്തില്‍ ധനമന്ത്രി കെ. റോസെയ്യയും ഡി.ജി.പി സ്വരജീത്‌ സെനും പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറി പി.കെ അഗര്‍വാളും എച്ച്‌.ഐ.വി പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരായി. ഇതേ ചടങ്ങില്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ആന്‍റീ റിട്രോവൈറല്‍ ചികിത്സക്കുള്ള(എ.ആര്‍.ടി) മരുന്നുകളുടെയും പോഷകാഹാര പാക്കറ്റുകളുടെയും വിതരണത്തിന്‌ തുടക്കം കുറിച്ചു. ലോക എയ്ഡ്സ്‌ ദിനാചരണത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി സംസ്ഥാന വ്യാപകമായി ബോധവല്‍ക്കരണ റാലികളും യോഗങ്ങളും അരങ്ങേറി. എച്ച്‌.ഐ.വി പരിശോധനക്ക്‌ ആളുകളെ സന്നദ്ധരാക്കാനും രോഗ ബാധിതര്‍ നേരിടുന്ന അവഗണ അവസാനിപ്പിക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുന്ന പരിപാടി തരംഗമാകാന്‍ അധിക നാളുകള്‍ വേണ്ടിവന്നില്ല.

ഒരാഴ്ച്ചക്കുള്ളില്‍ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും മറ്റും ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ നടത്തിയ ബോധവല്‍ക്കരണ സമ്മേളനങ്ങളില്‍ അന്‍പതു ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകള്‍ പങ്കെടുത്തു. ഗ്രാമസഭകള്‍ മുഖേന ലഘുലേഖകളും ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ സ്വയം വിലയിരുത്തുന്നതിനുള്ള ചോദ്യാവലിയും നല്‍കി. പരിശോധനക്ക്‌ സന്നദ്ധരാകാന്‍ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഒരാഴ്ച്ചക്കുള്ളില്‍ എഴുപതിനായിരത്തോളം പേര്‍ പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരായി. ഒരു മാസം കൊണ്ട്‌ ഈ സംഖ്യ 1.25 ലക്ഷമായി. മുഖ്യമന്ത്രിയും ആറു മന്ത്രിമാരും എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളുടെയും നിയമസഭാകക്ഷി നേതാക്കളും 75 എം.എല്‍.എമാരും ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുമെന്നറിയുമ്പോഴാണ്‌ ആന്ധ്രിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തെ നാം നമിക്കുക.

ആറു മാസത്തിനുള്ളില്‍ പത്തു ലക്ഷം പേരാണ്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി സ്ഥിതി പരിശോധിക്കാന്‍ എത്തിയത്‌. എച്ച്‌.ഐ. വി/എയ്ഡ്സിനെക്കുറിച്ച്‌ സംസാരിക്കാനും പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരാകാനും ധൈര്യം കാട്ടുക, പരിശോധനാ ഫലം എന്തായാലും അംഗീകരിക്കാനും അതിന്‌ അനുസരിച്ച്‌ ജീവിത ശൈലിയില്‍ മാറ്റം വരുത്താനും തയാറാകുക, രോഗ ബാധ കണ്ടെത്തുന്നവര്‍ ജീവിതത്തോട്‌ ക്രിയാത്മക സമീപനം സ്വീകരിക്കുക, എച്ച്‌.ഐ. വി/എയ്ഡ്സിനെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ ടെലിഫോണ്‍ ഹെല്‍പ്പ്‌ ലൈനില്‍ ബന്ധപ്പെടുക, രോഗമില്ലെന്ന്‌ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നവര്‍ രോഗബാധക്കുള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക തുടങ്ങി സമഗ്രമായ മാര്‍ഗ നിര്‍ദേശങ്ങളാണ്‌ ബീ ബോള്‍ഡ്‌ പദ്ധതി മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയത്‌.

എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതര്‍ക്ക്‌ പരിചരണം നല്‍കാന്‍ കുടുംബാംഗങ്ങളെയും ചികിത്സിക്കാന്‍ ഡോക്ടര്‍മാരെയും വൈറസ്‌ ബാധിച്ച കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ സ്കൂളുകളില്‍ പ്രവേശനം നല്‍കാന്‍ അധ്യാപകരെയും രോഗികളായ സുഹൃത്തുക്കളെ അംഗീകരിക്കാനും രോഗത്തിനെതിരായ മുന്‍കരുതലുകള്‍ സ്വീകരിക്കാനും യുവതലമുറയെയും സന്നദ്ധരാക്കുന്നതിനുള്ള നീക്കങ്ങള്‍ ഫലപ്രദമാണെന്ന്‌ പിന്നീട്‌ തെളിഞ്ഞു. ഗള്‍ഭനിരോധന ഉറയില്ലാതെ ലൈംഗീക ബന്ധത്തിന്‌ തയാറെല്ലെന്ന്‌ പറയാന്‍ സ്ത്രീകളും വിവാഹവേളയില്‍ വരന്‍റെ എച്ച്‌.ഐ.വി സ്ഥിതി അന്വേഷിക്കാന്‍ യുവതികളും ധൈര്യം കാട്ടണമെന്ന്‌ പദ്ധതി ആഹ്വാനം ചെയ്തു.

കൂടുതല്‍ ആളുകളെ പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരാക്കുന്നതാണ്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സിനെതിരായ ഫലപ്രദമായ പോരാട്ടമെന്ന്‌ ഈ വര്‍ഷം ജൂണില്‍ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പുറത്തിറക്കിയ നയരേഖയില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. രോഗ ബാധിതരില്‍ കേവലം 13 ശതമാനം ആളുകള്‍ക്കു മാത്രമാണ്‌ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച്‌ അറിവുള്ളത്‌. പരിശോധനക്കു വിധേയമാകുന്നതിനുള്ള വിമുഖതയും എച്ച്‌.ഐ.വി. പോസിറ്റീവായവര്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന പരിചരണണം, പിന്തുണ, ആരോഗ്യ സേവനം തുടങ്ങിയവയെ കുറിച്ചുള്ള അറിവില്ലായ്മയും മൂലമാണ്‌ ആളുകള്‍ പരിശോധനാ കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ എത്താന്‍ മടിക്കുന്നത്‌. ഫലപ്രദമായ ഇടപെടലുകളിലൂടെയും ബോധവല്‍ക്കണത്തിലൂടെയും ഈ സ്ഥിതിയില്‍ മാറ്റം വരുത്താനാകുമെന്ന്‌ അന്ധ്രയിലെ അനുഭവം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മാറ്റങ്ങളുടെ വര്‍ഷം
എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ മറ്റേതു രോഗവും പോലെയാണെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഒരു സംസ്ഥാനം മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്‌ പദ്ധതിയുടെ പ്രധാന വിജയം. പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയമാകുന്നതില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന അപകര്‍ഷതാ ബോധം പാടെ മാറിയിരിക്കുന്നു. രോഗമുണ്ടെന്ന്‌ കണ്ടെത്തുന്നവര്‍ നിരാശരാകാതെ ആരോഗ്യ പരിരക്ഷയില്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ആന്‍റീ റിട്രോവൈറല്‍ തെറാപ്പിക്ക്‌ വിധേയരാകുന്നവരുടെ എണ്ണം കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ 3000 ല്‍നിന്ന്‌ 16400 ആയി വര്‍ധിച്ചിരിക്കുന്നു.

"മുന്‍പ്‌ പരിശോധനക്ക്‌ എത്തുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ക്ക്‌ പലവിധ ആശങ്കകളാണ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നത്‌. പോസിറ്റീവെന്ന്‌ കണ്ടെത്തിയാല്‍ എന്തു ചെയ്യും എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ മനസിലെ പ്രധാന ചോദ്യം. ഇപ്പോള്‍ ഇതിന്‌ ഉത്തരമുണ്ട്‌. എ.ആര്‍.ടി കേന്ദ്രങ്ങളിലും മറ്റും പോസിറ്റീവായവര്‍ക്ക്‌ പരിചരണം നല്‍കിവരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരാകുന്നു. പോസീറ്റീവെന്ന്‌ കണ്ടെത്തുന്നവര്‍ രോഗം പകര്‍ത്താതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധചെലുത്തുന്നു. പുതിയതായി രോഗം ബാധിക്കുന്നവരുടെ തോത്‌ ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞതായി അടുത്തയിടെ ഒരു സര്‍വേയില്‍ വ്യക്തമായിരുന്നു"-അശോക്‌ കുമാര്‍ പറയുന്നു.

ഇന്ന്‌ ജനപ്രതിനിധികളും പൊതുജനങ്ങളുമൊക്കെ മറ്റ്‌ ഏതു രോഗങ്ങളെയും കുറിച്ചെന്ന പോലെ എയ്സിനെക്കുറിച്ച്‌ സംസാരിക്കാന്‍ ധൈര്യം കാട്ടുന്നു. പ്രത്യേക പരിശീലനം നേടിയ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരെ ചികിത്സിക്കാന്‍ സന്നദ്ധത കാട്ടുന്നു. "ഈ വര്‍ഷം ഡിസംബര്‍ ഒന്നിന്‌ പദ്ധതി ഒന്നാം വാര്‍ഷികം ആഘോഷിക്കുമ്പോള്‍ സംസ്ഥാനത്ത്‌ പുതിയതായി എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിക്കുന്നവരുടെ സംഖ്യയില്‍ ശ്രദ്ധേയമായ കുറവുണ്ടാകും. എച്ച്‌.ഐ.വി പോസീറ്റിവായ അമ്മമാരില്‍നിന്ന്‌ കുട്ടികളിലേക്ക്‌ രോഗം പകരുന്നത്‌ തടയുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ വാന്‍ വിജയം നേടിയിട്ടുണ്ട്‌"-അശോക്‌ കുമാര്‍ വ്യക്തമാക്കി.

വിജയം വന്ന വഴി
അസാധ്യമെന്ന്‌ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട പലതും സാധ്യമാക്കിയ ചരിത്രമാണ്‌ അസോക്‌ കുമാറിന്‍റേത്. അതുതന്നെയാണ്‌ ബി ബോള്‍ഡ്‌ പദ്ധതിയുടെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചത്‌. എച്ച്‌.ഐ.വിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ പരസ്യങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള പ്രചാരണ വിഭാഗമായി മാത്രം കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന എ.പി.എസ്‌.എ.സി.എസിനെ ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഒരു മുന്നേറ്റത്തിന്‍റെ സിരാകേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റിയത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസവും കഠിനാധ്വാനവുമാണ്‌. ശൂന്യതയില്‍നിന്ന്‌ തുടക്കം കുറിച്ച പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായുള്ള ഓരോ ചുവടുവെയ്പ്പുകളും വാര്‍ത്തകളില്‍ ഇടംനേടി.

നിലവില്‍ നിര്‍ജീവമായിരുന്ന ചില പദ്ധതികള്‍ക്ക്‌ ആര്‍ജവം പകര്‍ന്നതിനൊപ്പം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ പരിപാടികളിലൂടെയാണ്‌ ബീ ബോള്‍ഡ്‌ പുരോഗമിച്ചത്‌. എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധ രൂക്ഷമായിരുന്ന നിസാമബാദ്‌ ജില്ലയില്‍ ദിനപ്പത്രത്തിനൊപ്പം ഗര്‍ഭനിരോധന ഉറകള്‍ വിതരണം ചെയ്തത്‌ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള വേറിട്ട പരിപാടികള്‍ ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടും. പ്രാഥമിക നടപടികളുടെ ഭാഗമായി എച്ച്‌.ഐ.വി ടെസ്റ്റിംഗ്‌ കേന്ദ്രങ്ങളുടെയും കെയര്‍ സപ്പോര്‍ട്ട്‌ സെണ്റ്ററുകളുടെയും എസ്‌.ടി.ഡി ക്ളിനിക്കുകളുടെയും മേല്‍വിലാസം അടങ്ങുന്ന ഡയറക്ടറി പ്രകാശനം ചെയ്തു. എച്ച്‌.ഐ.വിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചോദ്യാവലിയും ജില്ലകളില്‍ ലഭ്യമായ സേവനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും രണ്ട്‌ പ്രധാന തെലുങ്ക്‌ ദിനപ്പത്രങ്ങളില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതേ തുടര്‍ന്ന്‌ ഹെല്‍പ്‌ ലൈനിലേക്കുള്ള ടെലിഫോണ്‍ കോളുകളുടെ എണ്ണം എട്ടു മടങ്ങ്‌ വര്‍ധിച്ചു. എച്ച്‌.ഐ.വി പരിശോധനക്കുള്ള സൌകര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു കൂടുതല്‍പേര്‍ക്കും അറിയേണ്ടിയിരുന്നത്‌.

പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ സമഗ്രമാക്കുന്നതിന്‌ ലക്ഷ്യമിട്ട്‌ മുഖ്യമന്ത്രി രക്ഷാധികാരിയും ചീഫ്‌ സെക്രട്ടറിയും ഡി.ജി.പിയും പതിനാറു വകുപ്പുകളുടെ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറിമാരും എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരുടെ സംഘടനാ പ്രതിനിധികളും ഉള്‍പ്പെട്ട ഉന്നത തല കമ്മിറ്റിക്ക്‌ സര്‍ക്കാര്‍ രൂപം നല്‍കി. 2006 ഡിസംബര്‍ രണ്ടിന്‌ ജില്ലാ ലെപ്രസി ഓഫീസര്‍മാര്‍ക്ക്‌ എയ്ഡ്സ്‌ അനുബന്ധ പരിപാടികളുടെ കൂടി ചുമതല നല്‍കിക്കൊണ്ട്‌ സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവായി. ഡ്രൈവിംഗ്‌ ലൈസന്‍സിനുള്ള എഴുത്തു പരീക്ഷയില്‍ എച്ച്‌.ഐ.വിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അഞ്ചു ചോദ്യങ്ങള്‍ നിര്‍ബന്ധിതമാക്കാന്‍ ഗതാഗത വകുപ്പ്‌ തീരുമാനമെടുത്തു. സംസ്ഥാനത്തെ 56 ക്യാമ്പുകളിലായി എല്ലാ പോലീസുകാര്‍ക്കും എച്ച്‌.ഐ.വി പരിശോധനക്ക്‌ വിധേയരാകുന്നതിന്‌ സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തി.

ലൈംഗീക തൊഴിലാളികളുടെ ബോധവല്‍ക്കരണ മേഖലയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ പോലീസ്‌ ഡിപ്പാര്‍ട്മെന്‍റ് തിരിച്ചറിയല്‍കാര്‍ഡ്‌ നല്‍കി. 2006 ഡിസംബര്‍ ഏഴിന്‌ ഹൈദരാബാദില്‍ നടന്ന സംഗമത്തില്‍ ഐച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ ബാധിതരായ 3800 പേര്‍ പങ്കെടുത്തു. വൈറസ്‌ ബാധിതരോട്‌ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിന്‌ ലക്ഷ്യമിട്ടാണ്‌ പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചത്‌. ഐച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ ബാധിതരുടെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഗമമായാണ്‌ ഇത്‌ കരുതപ്പെടുന്നത്‌. ഈ ചടങ്ങില്‍ എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരുടെ സംഘടനയായ തെലുങ്ക്‌ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക്‌ ഓഫ്‌ പീപ്പിള്‍ ലിവിംഗ്‌ വിത്ത്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി എയ്ഡ്സ്‌ പ്രസിഡന്‍റും അശോക്‌ കുമാറും ഹൈദരാബാദ്‌ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍ ഒപ്പുവെച്ചു.

അശോക് കുമാര്‍


എയ്ഡ്സ്‌ പ്രതിരോധം, നിയന്ത്രണം, ചികിത്സ, പരിചരണം, പിന്തുണ തുടങ്ങിയവയോടുള്ള പ്രതിജ്ഞാബദ്ധത പ്രഖ്യാപിച്ചു. വൈറസ്‌ പരത്തില്ലെന്നും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്നും പോസിറ്റീവ്‌ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക്‌ അംഗങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. 23 ജില്ലകളില്‍നിന്ന്‌ എത്തിയവര്‍ എയ്ഡ്സിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിന്‌ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ വിനോദ പരിപാടികളുമായി ചെലവിടുകയും ചെയ്തു. മുങ്ങിത്താഴുന്ന ജീവിതത്തില്‍ അഞ്ചു വര്‍ഷം കൂടി അധികമായി ലഭിച്ച സന്തോഷമാണ്‌ സംഗമത്തിനു ശേഷമുണ്ടായതെന്ന്‌ ഗുണ്ടൂരില്‍നിന്നുള്ള എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതയായ രമ പറഞ്ഞു. ഈ കൂട്ടായ്മയില്‍ എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ എ.പി.എസ്‌.എ.സി.എസ്‌ പുതുവത്സര ആസംസാ കാര്‍ഡായി പുറത്തിറക്കി. ഇതില്‍നിന്നുള്ള വരുമാനം ആന്‍റീ റിട്രോവൈറല്‍ തെറാപ്പിക്ക്‌ വിധേരാകുന്ന കുട്ടികള്‍ക്കായാണ്‌ ചെലവഴിക്കുന്നത്‌.

രക്തദാനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനും എച്ച്‌.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ്‌ പ്രതിരോധ വിദ്യാഭ്യാസം നടപ്പാക്കുന്നതിനുമായി എല്ലാ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും റെഡ്‌ റിബണ്‍ ക്ളബുകള്‍ ആരംഭിക്കണമെന്നാണ്‌ നാഷണല്‍ എയ്ഡ്സ്‌ കണ്‍ട്രോള്‍ ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍റെ നിര്‍ദേശം. ആന്ധ്രയിലുടനീളം ഇപ്പോള്‍ 25000 റെഡ്‌ റിബണ്‍ ക്ളബുകളാണുള്ളത്‌. എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ ‍നേരിടുന്നതിനു സമാനമായ വിവേചനം നിലനിന്നിരുന്ന അന്ധ്രയില്‍ സ്ഥിതിഗതികള്‍ മാറി മറിഞ്ഞതിന്‍റെ
ക്രെഡിറ്റ്‌ റെഡ്‌ റിബണ്‍ ക്ളബുകള്‍ക്കാണ്‌. മാത്രമല്ല വൈറസ്‌ ബാധിതരായ കുട്ടികളോട്‌ വിവേചനം കാട്ടുന്ന സ്കൂളുകള്‍ക്കെതിര സര്‍ക്കാര്‍ കടുത്ത നിലപാട്‌ സ്വീകരിക്കുന്നുമുണ്ട്‌.

"കുട്ടികളോട്‌ വിവേചനം കാണിക്കുന്നതായി വിവരം ലഭിച്ചാല്‍ അവിടുത്തെ ആളുകളെ ബോധവല്‍ക്കരിക്കുന്നതിനായി ഓഫീസര്‍മാരെ അയക്കുകയാണ്‌ പതിവ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഫലമുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ സ്കൂളുകള്‍ അടച്ചുപൂട്ടുകയോ രോഗബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ക്കു വേണ്ടി മാത്രം തുടരുന്നതിനോ സര്‍ക്കാര്‍ നടപടി സ്വീകരിക്കുകയാണ്‌ പതിവ്‌"-അശോക്‌ കുമാര്‍ പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം അവസാനം റെഡ്‌ റിബണ്‍ ക്ളബുകള്‍ മുഖേന ഇരുപതു ലക്ഷത്തോളം ലഘുലേഖകള്‍ വിതരണം ചെയ്തതും ആളുകളുടെ സമീപനത്തില്‍ മാറ്റം വരുത്താന്‍ ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌.

2005 ല്‍ ആന്ധ്രയില്‍ ജനിച്ച പതിനാറു ലക്ഷംകുട്ടികളില്‍ എണ്ണായിരത്തിലധികം കുട്ടികള്‍ എച്ച്‌.ഐ.വി പോസിറ്റിവായിരുന്നു. ഈ വര്‍ഷം അവസാനത്തോടെ എച്ച്‌.ഐ.വി ഇല്ലാത്ത പുതു തലമുറയെയാണ്‌ എ.പി.എസ്‌.എ.സി.എസ്‌ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്‌. ഇതിനുള്ള നീക്കം വിജയ പാതയിലുമാണ്‌. അമ്മമാരില്‍നിന്ന്‌ നവജാത ശിശുക്കളിലേക്ക്‌ വൈറസ്‌ പകരുന്നത്‌ തടയാനുള്ള മുന്‍കരുതലുകള്‍ ഏറെ ഫലപ്രദമാണെന്ന്‌ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. എച്ച്‌.ഐ.വി പോസിറ്റീവായ എല്ലാ ഗര്‍ഭിണികളെയും കണ്ടെത്തി മതിയായ പരിചരണം നല്‍കുകയും പ്രസവം ആശുപത്രികളില്‍തന്നെ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ ഇതിന്‍റെ ആദ്യ ഘട്ടം. ഇതിനായി കഴിഞ്ഞ ജൂലൈയില്‍ 80 സബ്‌ ഡിവിഷനുകളിലായി സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തകരെ സജ്ജരാക്കി. എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിതരായ സ്ത്രീകളുടെ പ്രസവം എടുക്കുന്നതിന്‌ എല്ലാ പ്രാധമികാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കും താല്‍പര്യമുള്ള സ്വകാര്യ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കും പരിശീലനം നല്‍കി.

നെവിറാപിന്‍ എന്ന മരുന്നാണ്‌ അമ്മ മാരില്‍നിന്ന്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളിലേക്ക്‌ വൈറസ്‌ പകരുന്നത്‌ തടയാന്‍ (പി.പി.ടി.സി.ടി). ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌. പ്രസവ വേളയില്‍ മാതാവിന്‌ 200 മില്ലി ഗ്രാം ഗുളിക നല്‍കും. ജനിച്ച്‌ 72 മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ കുട്ടിക്ക്‌ ഒരു സ്പൂണ്‍ സിറപ്പും. രാജ്യത്തെ 235 കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക്‌ നാഷണല്‍ എയ്ഡ്സ്‌ കണ്‍ട്രോള്‍ ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍ ഇത്‌ വ്യാപിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ആന്ധ്രയില്‍ മാത്രം 37 പിപിടിസിടി കേന്ദ്രങ്ങളുണ്ട്‌. എച്ച്‌.ഐ.വി രോഗികളെ ചികിത്സിക്കാനും പരിചരിക്കാനും സന്നദ്ധരായ ഡോക്ടര്‍മാരുടെ കൂട്ടായ്മയാണ്‌ ബോള്‍ഡ്‌ ഡോക്ടേഴ്സ്‌ ക്ളബിലൂടെ ലക്ഷ്യമിട്ടത്‌. ഇത്തരം ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധിരായവരെയ ചികിത്സിക്കുന്നതിനും അവരുടെ പ്രസവമെടുക്കുന്നതിനും പരിശീലനം നല്‍കിവരുന്നു.

ഇന്ത്യയില്‍ ആകെ അഞ്ചു ദശലക്ഷം ആളുകള്‍ക്ക്‌ എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധയുണ്ടെന്നാണ്‌ അനൌദ്യോഗിക കണക്ക്‌. ആന്ധ്രാ പ്രദേശ്‌, കര്‍ണാടകം, മഹാരാഷ്ട്ര, തമിഴ്നാട്‌ എന്നിവയും വടക്കു കിഴക്കന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളായ മണിപ്പൂരൂം നാഗാലാന്‍റുമാണ്‌ കണക്കുകളില്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍. ഈ വര്‍ഷം നാകോ നടത്തിയ പഠനങ്ങളില്‍ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലും എച്ച്‌.ഐ.വി ബാധ വര്‍ധിച്ചുവരുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. കേരളം ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആന്ധ്രയുടെ മാതൃത പിന്തുടരേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന്‌ സാരം.


വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി, വിസ്മയങ്ങളൊരുക്കി ചെങ്ങന്നൂരുകാരന്‍

സിവില്‍ സര്‍വീസില്‍ പതിനാറു വര്‍ഷം പിന്നിട്ട അശോക്‌ കുമാര്‍ സമൂഹത്തിന്‍റെ താഴേ തട്ടിലുള്ളവര്‍ക്കു വേണ്ടി നടത്തിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ്‌ ജനകീയനായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ എന്ന ഖ്യാതി നേടിയത്‌. ആന്ധ്രയിലെ രണ്ടു ഗ്രാമങ്ങള്‍ക്കും ഒരു തടാകത്തിനും ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പേരു നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ അറിയുമ്പോഴാണ്‌ ജനങ്ങളും സര്‍ക്കാരും ഈ മലയാളിക്ക്‌ നല്‍കുന്ന ആദരം വ്യക്തമാവുക. മുഖ്യമന്ത്രി വൈ.എസ്‌ രാജശേഖര റെഡ്ഡിയുടെ നിയോജക മണ്ഡലമായ പുലിവെണ്ടുലയിലും കടപ്പ ജില്ലയിലെ ചിത്‌വേല്‍ മണ്ഡലത്തിലുമാണ്‌ അശോക്‌ നഗര്‍ എന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്ന ഗ്രാമങ്ങളുള്ളത്‌.

അശോക് കുമാറും കുടുംബവും


ഏറെ വിദൂരമായ മലമുകളിലെ ഗ്രാമത്തിലുണ്ടായിരുന്ന 50 കുടുംബംഗങ്ങളെ പുനരധിവസിപ്പിച്ച സ്ഥലമാണ്‌ പുലിവെണ്ടുലയിലെ അശോക്‌ നഗര്‍. തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍പോലും കടന്നു ചെല്ലാതിരുന്ന മലമുകളിലെത്തി ജനങ്ങളെ ബോധവല്‍ക്കരിച്ച്‌ സമതല പ്രദേശത്ത്‌ പുനരധിവസിപ്പിക്കാന്‍ മുന്‍കൈ എടുത്തത്‌ അന്ന്‌ ജില്ലാ കലക്ടറായിരുന്ന അശോക്‌ കുമാറായിരുന്നു. 2005 മേയില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി തന്നെയാണ്‌ ഗ്രാമത്തിന്‍റെ നാമകരണം നിര്‍വഹിച്ചത്‌.

ബീഡി വ്യവസായ മേഖലയിലെ ബാല തൊഴിലാളികളുടെ ആധിക്യം കൊണ്ട്‌ കുപ്രസിദ്ധമായിരുന്ന നിസാമാബാദിലെ ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലങ്ങളിലും ബാലവേല തുടച്ചു നീക്കുന്നതിന്‌ മുന്‍കൈ എടുത്ത അശോക് കമാര്‍ ജില്ലയില്‍ ഒരു മാസത്തിനുള്ളില്‍ ഒരു ലക്ഷം കക്കുസൂകളുടെ നിര്‍മാണത്തിന്‌ വഴിയൊരുക്കിയ പദ്ധതിയും അനാചാരങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന പൊതരാജു വിഭാഗത്തെ സമൂഹത്തിന്‍റെ മുഖ്യധാരയില്‍ കൊണ്ടുവന്നതും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. നിസാമാബാദില്‍ കലക്ടര്‍ മുന്‍കൈ എടുത്ത്‌ നവീകരിച്ച തടാകത്തിന്‌ നാട്ടുകാര്‍ അശോക്‌ സാഗര്‍ എന്ന്‌ നാമകരണം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

ഇന്‍റഗ്രേറ്റഡ്‌ ട്രൈബല്‍ ഡവലപ്മെന്‍റ് ഏജന്‍സി പ്രൊജക്ട്‌ ഓഫീസര്‍, വിവര സാങ്കേതിക വകുപ്പ്‌ ഡെപ്യൂട്ടി സെക്രട്ടറി തുടങ്ങി വിവിധ നിലകളില്‍ തിളക്കമാര്‍ന്ന പ്രവര്‍ത്തനം കാഴ്ച്ചവെച്ച അശോക്‌ കുമാര്‍ ഹൈദരാബാദ്‌ അര്‍ബന്‍ ഡവലപ്മെന്‍റ് വൈസ്‌ ചെയര്‍മാനായിരിക്കെ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ലേസര്‍ ഷോ ഗാലറിയായ ലുംബിനി ലേസേറിയത്തിന്‍റെ നിര്‍മാണത്തിന്‌ ചുക്കാന്‍ പിടിച്ചു. ആന്ധ്രാപ്രദേശ്‌ സ്പോര്‍ട്സ്‌ അതോറിറ്റി വൈസ്‌ ചെയര്‍മാനും മാനേജിംഗ്‌ ഡയറക്ടറുമായിരിക്കെ ആഫ്രോ ഏഷ്യന്‍ ഗെയിംസ്‌ ലോക ബില്യാര്‍ഡ്സ്‌ ചാമ്പ്യന്‍ഷിപ്പ്‌, ഹൈദരാബാദ്‌ ഓപണ്‍ ടെന്നീസ്‌ ടൂര്‍ണമെന്‍റ് തുടങ്ങിയവയുടെ നടത്തിപ്പില്‍ പങ്കാളിയായ ഇദ്ദേഹം 2010ലെ കോമണ്‍വെല്‍ത്ത്‌ ഗെയിംസിന്‌ അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിക്കുന്നതിന്‌ ജമൈക്ക സന്ദര്‍ശിച്ച്‌ ഇന്ത്യന്‍ പ്രതിനിധി സംഘത്തില്‍ അംഗമായിരുന്നു. ചന്ദ്രബാബു നായിഡു മുഖ്യമന്ത്രിയായിരിക്കെ ജില്ലാ ഭരണകൂടങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തെക്കുറിച്ച്‌ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നടത്തിയ അഭിപ്രായ സര്‍വേയില്‍ അശോക്‌ കുമാര്‍ കളക്ടറായിരുന്ന നിസാമാബാദായിരുന്നു ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത്‌.

കേരള സര്‍ക്കാരിന്‍റെ മുന്‍ ഇന്‍ഷുറന്‍സ്‌ ഡയറക്ടറായിരുന്ന ആറന്‍മുള പൂവത്തൂറ്‍ അയ്യന്‍കോയിക്കല്‍ പി.എന്‍ ഗോപാലപിള്ളയുടെയും ചെങ്ങന്നൂര്‍ പുത്തന്‍കാവ്‌ അയ്യന്‍കോയിക്കല്‍ കുടുംബാംഗമായ രാജമ്മയുടെയും മകനായ അശോക്‌ കുമാര്‍ പത്താം റാങ്കോടെ എസ്‌.എസ്‌.എല്‍.സിയും സ്വര്‍ണ മെഡലോടെ ഹിന്ദി ഭൂഷണും നേടിയശേഷം ഇലക്ട്രോണിക്സ്‌ ആന്‍റ് കമ്യൂണിക്കേഷനില്‍ ബി.ടെക്‌ ബിരുദം നേടി. മുംബൈയിലെ ടാറ്റ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്‌ ഓഫ്‌ ഫണ്ടമെന്‍റല്‍ റിസര്‍ച്ചില്‍ കോസ്മിക്‌ റേ ഫിസിക്സില്‍ ഗവേഷണം നടത്തുകയും ബാംഗ്ളൂരിലെ സി ഡോട്ടില്‍ ഡിസൈന്‍ എന്‍ജിനിയറായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌.

ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഉത്നൂര്‍ സബ്‌ കളക്ടറാണ്‌ സിവില്‍ സര്‍വീസില്‍ തുടക്കം കുറിച്ചത്‌. ഭാര്യ ഡോ. ബിന്ദു യുനിസെഫിന്‍റെ എച്ച്‌.ഐ.വി കണ്‍സള്‍ട്ടന്‍റായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. മുന്നാം ക്ളാസ്‌ വിദ്യാര്‍ഥിയായ ഗൌരവ്‌ ഏകമകനാണ്‌.

Sunday, March 25, 2007

ഒരു അറബിക്കല്യാണത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ഭാഗം

അറബിക്കല്യാണം എന്ന് കേള്‍ക്കുന്പോള്‍തന്നെ മധുവിധുവിന്‍റെ ആഹ്ലാദം കെട്ടടങ്ങും മുന്പ് ഭര്‍ത്താവിനാല്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ദൈന്യതയാണ് നമ്മുടെ മനസില്‍ തെളിയുക.

കുടുംബത്തിന്‍റെ ദാരിദ്യത്തിന് പരിഹാര മാര്‍ഗമായി പിതാവിന്‍റെയും മുത്തച്ഛന്‍റെയുമൊക്കെ പ്രായമുള്ള അറബികളുടെ ഭാര്യമാരാകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട എത്രയോ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ദുരന്ത കഥകള്‍ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്പുവരെ കേരളത്തിലെ ചില മേഖലകളിലും ഇത്തരം വിവാഹങ്ങള്‍ സാധാരണമായിരുന്നു.

മുംബൈയിലെ കല്യാണ്‍ അശോക് നഗര്‍ സ്വദേശിനിയായിരുന്ന സല്‍മയും ഒരു അറബിക്കല്യാണ കഥയിലെ നായികയായിരുന്നു. 1980ലാണ് സൗദി അറേബ്യയില്‍നിന്നെത്തിയ ഹമദ് മുഹമ്മജ് അല്‍ ഹാജിരി സമല്‍മയെ വിവാഹം ചെയ്തത്. അറബിക്കല്യാണത്തിന്‍റെ പതിവ് തെറ്റിക്കാതെ കുറെക്കാലത്തിനു ശേഷം സൗദിയിലേക്ക് മടങ്ങിയ ഹാജിരി പിന്നെ തിരികെ എത്തിയില്ല. സല്‍മക്ക് ഈ ബന്ധത്തില്‍ ഒരു മകനുണ്ടായി-ഇര്‍ഫാന്‍. ഇത് കഥയുടെ ആദ്യ ഭാഗം.

സൗദി അറേബ്യയില്‍ റഹീമയിലെ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ ഇര്‍ഫാന്‍ ജോലിക്കെത്തിയതോടെയാണ് ഇത്തരം കഥകളില്‍ പതിവില്ലാത്ത രണ്ടാം ഭാഗത്തിന് അരങ്ങൊരുങ്ങിയത്. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്പ് തന്നെയും ഉമ്മയെയും ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ പിതാവിനെ കണ്ടെത്താന്‍ കൂടിയാണ് ഇര്‍ഫാന്‍ സൗദിയില്‍ എത്തിയതെന്ന വാര്‍ത്ത 2007 മാര്‍ച്ച് 19ന് മലയാളം ന്യൂസ് ദിനപ്പത്രം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നു. ഇര്‍ഫാന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകനായ ജെയിംസ് ചങ്ങനാശേരിയാണ് ഇക്കാര്യം മലയാളം ന്യൂസിനെ അറിയിച്ചത്. ഇതു സംബന്ധിച്ച് ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്ത ചുവടെ.

മലയാളം ന്യൂസ് മാര്‍ച്ച്, 19, 207

ഹാജിരിക്കും ഇര്‍ഫാനും മലയാളവും മലയാളം ന്യൂസും അപരിചിതമാണെങ്കിലും പിതാവിനെ കണ്ടെത്താന്‍ ഈ വാര്‍ത്ത മകന് സഹായകമായി. ഇതിന്‍റെ വിശദാംശങ്ങള്‍ ചുവടെ.


മലയാളം ന്യൂസ് 2007 മാര്‍ച്ച് 24

ഒടുവില്‍ അവര്‍ കണ്ടുമുട്ടി. അറബിക്കല്യാണത്തിന്‍റെ കെണിയില്‍ കുടുങ്ങി നിരാലംബരായ ആയിരക്കണക്കിന് പെ‍ണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും, അതിന്‍റെ ബാക്കി പത്രമായി പിതാവ് ആരെന്നറിയാതെ ജീവിക്കുന്ന അനേകം കുട്ടികള്‍ക്കും സ്വപ്നം കാണാന്‍ പോലുമാകാത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍ ഇര്‍ഫാന്‍ സനാഥനായി. അതിന്‍റെ കഥ ചുവടെ.


മലയാളം ന്യൂസ് മാര്‍ച്ച് 25, 2007
ഈ പുനസമാഗമത്തില്‍ നിര്‍ണായക പങ്ക് വഹിച്ച സലീം ചങ്ങനാശേരി, ഷൊര്‍ഷൂര്‍ സ്വദേശി അലി എന്നീ മലയാളികള്‍ പ്രത്യേക പരാമര്‍ശം അര്‍ഹിക്കുന്നു.